Rood Wit Paars-met-een-gouden-randje

Right.

Because of a small-scale American invasion in Voorburg I am now obligated to write an entire post in English. Miriam says I have to, and I will, because I don't want to piss off any Americans. Because, ehm, you know, they have nuclear weapons and we do not.
So there you have it, i'm writing this in English. Which is, frankly, a pain in the ass. All my inspiration is drawn away by the attention I have to give to spelling and building of sentences and so on. So this is gonna be the most boring post I have éver written. Even more boring than the last one, and that's something I thought was impossible. The only reason I'm writing this is to stop the Americans from bombing our country. The things I do to save all your lives, it's incredible.

Listen, I got a question.

Here it is.

Where do all those dead animals go?

Look, animals die. It's a fact. Yeh, it's true, I swear. The only difference between animals and humans is that animals have no idea they're gonna die, and that's why animals are happy all the time, except when somebody kicks the shit out of them. And if you look around, there are a lót of animals. Ok, maybe you don't see any if you look around at this very moment - but there áre lóts of ánimals around. Cats, dogs, ducks, crows, mice, bees and so on.
Pets that die are brought to some place where they throw them on a big pile and burn 'em all. You can also give pets their own funeral and bury them on a pet-graveyard, but that's pathetic and expensive and useless, so most people don't do that.
But what about other animals? Wild animals, I mean? Last week, not far from where I live, there was a dead duck lying in the middle of the street. I guess it was hit by a car, because, well, his brain was splattered all over the place. If there ever was a dead duck, it was thát one. And now it's still lying there, the only difference is that it's completely flat. Also, the color of.. what is left of that duck has now become black, so if you would see it now you would guess it was a crow that got hit by a big, big truck. But thanks to me, we now all know it was a dúck.

Anyway, that's what happens to ducks that get hit by a car - but what about other ducks? What about pigeons? What about all those little insects? Where do they go? They must be cleaned up, or else the streets would be filled with dead, stinking, rotting animals. Right?
And the streets are clean, or almost clean.
So then there must be people whose jób it is to pick up dead animals and take them to some place to get rid of them. McDonalds, that's my guess.

And since Jean is the only one I know that actually wórks at McDonalds, we could ask him. We really should ask him, you know. Come on, let's ask him. Here we go. One, two, three, ten:

Jean, is the reason those McDonalds-hamburgers smell, feel and taste like dead birds that they actually ARE made of squashed birds that got killed in nasty car-accidents?
And what kind of work do you do exactly? Not picking up dead birds from the streets, are you?

It's 20:36 hr. Tomorrow a new month begins. Here are the rules for this new month.

1. Lose your sense of 'humour' on the 1st of april. Please. No jokes. Please.
2. Be extra nice to your grandmother. I don't care what you do with your grandfather, though. Lock him in the closet or something, I don't care.
3. Throw a party! Somebody must have a birthday or another occasion to have a goddamn party this month! Jesus Christ, please, somebody..? I'll even buy you a present.
4. Make a picture of yourself every day, then at the end of the month you can see how much you've changed in that month. How cool is that, eh?
5. Learn a new language.

There ya go.

Multifocus

Ruben is een andere Ruben. Dus dat hebben jullie allemaal FOUT.

Is dat even jammer.

Het leven zit vol mogelijkheden. Het is alleen zo jammer als je die mogelijkheden even niet ziet.
Het is nog jammerder dat je wéét dat ze er wel zijn, ergens, verstopt achter een muurtje - maar dat je ze niet ziet. DAT is pas jammer.
En het is nog veel jammerderder dat.. nou ja, je snapt het wel.

Of niet. En dan moet je het even aan Duo Penotti vragen, want die snapt alles.




















Dat krijg je dus als ik even snel Karl Marx teken. Maar goed, wat ik dus wilde zeggen: wist je dat Karl Marx eigenlijk ontzettend op god lijkt? Lange baard, hij kijkt serieus en hij bestaat niet.
Niet meer.
En oja, ze hebben ook allebei aanhangers. En ze hebben allebei een dik boek geschreven (of láten schrijven ofzoiets) dat je eigenlijk moet lezen, maar daar zijn wij allemaal te lui voor. En je kan wat ze zeggen op tien manieren interpreteren en niemand weet het zeker, en je kan het ook niet gewoon even vragen.

Maar goed. Ja. Ugh.

Ugh, als bij indianen enzo, weetjewel.

Eigenlijk heb ik het gevoel dat ik nog iets heel interessants moet zeggen, zodat het ook echt ZIN had dat jullie dit gelezen hebben.

Oja.

Sinds de lente is er nog helemaal niks gebeurd. Nog niks. Tenminste, niets van belang. En daarom stel ik voor dat er sinds het begin van de lente gebroken moet worden met het verleden. Als iedereen nou even alles wat er ooit gebeurd is vergeet, dan kunnen we weer compleet opnieuw beginnen en dat lijkt me zo leuk. Gewoon alles vergeten en met frisse moed de wijde wereld in. Inademen door je neus enzo. Vol goede moed. De mogelijkheden zijn eindeloos.

Ik herhaal.

De mogelijkheden zijn eindeloos.

Welke mogelijkheden, vraag je? Nou, het aantal antwoorden dat ik kan geven op die vraag is eindeloos. Dus ik zal er maar niet aan beginnen. Dan ben ik tot in de eeuwigheid bezig een antwoord te geven. En daar wordt niemand gelukkig van.

En gelukkig worden, dat willen we allemaal zeker? Wat een onzin.

Flop Flop Flop (Wat? Nééhee.. sjongejongejonge.)

Nog nooit ben ik zo rampzalig thuis gekomen als vandaag. Een samenloop van omstandigheden, maar wel een uiterst vreemde loop.

Allereerst heb ik een lekke band. Ja, natuurlijk heb ik die proberen te plakken, dat was ook gelukt, ik rij naar buiten en na 1 meter ontploft mijn band.

Ontploft. Ja. Dus niet van.. shht.. maar meer van: KLABAM!

Goed. Dus leen ik de fiets van mijn moeder voor vandaag.

Ik fiets zo'n beetje rond en opeens staat er een auto die naar links wil, maar moet wachten tot er andere auto's voorbij rijden. Het is een BMW. Dus ik rem. En de remkabel breekt. Dat is vervelend, want het is de fiets van mijn moeder. Niet dat IK er veel aan kan doen dat dat hele ding uit elkaar geroest is, maar dan nog.

Vervolgens ga ik een hertentamen maken, dat gaat wel ok (ondanks het feit dat Miriam me opbelt, en dan weer ophangt - overigens maakt dat trillen niet zoveel lawaai, maar dan nog) en ik ga weer naar huis, neem vanaf het station de fiets van mijn moeder en kom thuis.

Ik doe de fiets van mijn moeder op slot. Ik pak de ketting en ik laat het sleuteltje vallen.
Dus ik buk om naar dat ding te zoeken en ik krijg een bloedneus.
Het ding is spoorloos, dus ik doe de deur open en ik doe het licht aan zodat ik het kan zien. Vervolgens komt mijn moeder naar buiten, ik vertel haar met bloedneus dat ik haar remkabel gebroken heb en dat haar sleuteltje kwijt is, waarop ze in woede ontsteekt.

Maar dan ook echt boos.

Ooit thuis gekomen met een kapotte fiets van iemand anders, een bloedneus, een kwijt sleuteltje en een boze moeder?

Niemand heeft mij gevraagd waar 'kanseliers' op slaat, maar ik zal jullie bij voorbaat meedelen dat het nérgens op slaat. Het is gewoon een woord. Een kanselier is:

kan·se·lier (de ~ (m.), ~en/~s)
1. ambtenaar op een diplomatieke of consulaire post, zonder diplomatieke bevoegdheden
2. administrateur en secretaris bij een ridderorde
3. secretaris van een bisdom

Dat dus. Ik denk dat ik nummer 2 het leukst vind. Dus als je je afvraagt wat voor soort kanselier dan, in welke betekenis: administrateur en secretaris bij een ridderorde. Welke ridderorde dan?

Ehm.. niet zo moeilijk doen.

Ik heb vandaag biefstuk met brood en sla gegeten en ik kan jullie vertellen dat biefstuk met brood, sla (en kruidenboter trouwens) best lekker is. En heel simpel. En snel klaar. Dus als je nog een keer iets moet koken voor jezelf, biefstuk met brood. Dat je het even weet. Gratis advies. Eigenlijk zou ik daar geld voor moeten vragen, advies van dat kaliber.

Morgen ben ik vrij. Overmorgen ben ik vrij.

Dat is geen advies, dat is een mededeling. Meteen een stuk minder interessant.

Ga morgen niet met losse handen fietsen, dat zal je fataal worden!

Dat is een voorspelling én een advies, maar gebaseerd op een voorspelling dan dus. Ook wel interessant eigenlijk. Kijken wie het noodlot zal durven tarten. Ik niet, want alle fietsen die er zijn in mijn gezin zijn kapot, dus ik moet morgen alles lopen ofzoiets. Of huppelen. Hm?

Weet je dat het heel leuk is om cd's te bestellen bij bol.com? Als ze ook echt komen, tenminste. Dus misschien ga ik wel elke week een cd kopen. Daar heb ik alleen zo weinig ruimte voor. En dan kunnen jullie mij aanraden welke cd ik moet kopen enzo. Klinkt goed, toch? Behalve voor mijn zuurverdiende spaarcentjes dan. Oh, wat heb ik een hekel aan het woord 'centjes'.

Oh, and..
Luther played the boogie woogie
Luther played the boogie woogie
Luther played the boogie woogie
Luther played the boogie woogie
In the strangest kind of way..

Die CD heb ik al. Voor volgende week dus een andere.

Vliegenmepper

Klote-nationalisme ook altijd.

Klote-Tosh ook altijd.

Klote-fiets ook altijd.

Klote.. vul zelf maar in.

Invuloefening.

Toetsweek is geen optie voor invulling.
Hond is geen optie.
Weer is ook geen optie.

Verder vul je maar in waar je zin in hebt.

Heb je eigenlijk altijd ergens zin in?

En vinden jullie korte blogs soms ook effectiever dan die hele lappen tekst?

Dylan. Henk. Piet. Klaas. Constantijn.

Zijn jullie bang?
Zijn jullie dronken?
Zijn jullie boos?
Zijn jullie normaal?
Zijn jullie stoned?
Zijn jullie verbaasd?
Zijn jullie rustig en relaxed en geen van dat alles hierboven?

In dat geval:

Laten we de boogie doen.

En één, twéé, drié, viér (he, daar zitten allemaal e's in, dat heb ik nou nog nooit gezien):

Nee!, ho!, stop!, ik heb geen zin in de boogie, en al helemaal niet in het Nederlands. Dat blijft jullie dus bespaard. Wees maar blij. Ik was van plan jullie ook nog te laten dansen, inclusief koprol en pirhouette. Die beker gaat aan jullie voorbij. Die dans, bedoel ik.

Gelukkig maar. Volgens mij kán jij ook helemaal geen koprol. Dat was verschrikkelijk mis gegaan.

Ik stond zaterdag in de V&D bij de mp3-spelers en ik dacht: eigenlijk wil ik helemaal geen mp3-speler. Ik ben volkomen gelukkig zonder mp3-speler. Ik irriteer me ook aan het woord, vooral dat streepje. Mp3 STREEPJE speler. Grmbl. Je mist dat soort dingen alleen als je er eentje hebt en die gaat kapót. Dán mis je ze. Mijne is dus kapot (hij was roze, dus ik kan er nou ook weer niet heel erg verdrietig om zijn - ik had 'm gekregen van m'n tante, ja, ik heb niet zelf een roze uitgekozen), en ik heb 'm een week gemist, maar daarna steeds minder en eigenlijk heb ik nu een afkeer van die dingen gekregen. Die gare schermpjes en vooral die rare oortjes. 'T is net alsof je die muziek naar binnen douwt en in je oren plugt, het gaat me eigenlijk iets te ver. Mechanica wordt teveel een echt onderdeel van de mens. Met die dingen ín je oren word je een soort machine, onderdeel van een machine. En dat idee, ik weet het niet hoor.. maar het is gewoon een beetje smerig ofzo. En oortjes van andere mensen zijn al helemaal smerig, want dat heeft toch in iemand anders oor gezeten. Dat is net als kleren van iemand anders aandoen: ze zijn misschien wel gewassen, maar dan nog. Een beetje raar.

De dinges-thermometer van Jasper zegt dat het hier nu 24 graden is. Eigenlijk zegt ie: het is tussen de 24 en 26 graden ofzoiets maar ik weet het niet precies. Eígenlijk zegt 'ie helemaal niks, maar drijven er gewoon van die dingen in het water. Volgens mij overdrijft 'ie, het is helemaal niet zo warm. Wauw, check die woordgrap, hij overdrijft, hehe. Maar goed, ik zet wel een raampje open. Het is nu lente, dan kan dat.
Lente, eigenlijk zegt me dat weinig. Wat nou lente. Lente, lente, lente, lente, zeg het vier keer en het is een ontzettend lelijk woord. Misschien moet ik ook maar een lijst maken met de vijf lelijkste woorden in de Nederlandse taal. Later. Want daar moet ik even over nadenken. En dat vind ik ook niet echt iets voor een zondag. Dat is meer iets voor een dinsdag ofzo.

'Op een dinsdag aan het begin van de lente schreef Jesper een lijst met de vijf lelijkste woorden in de Nederlandse taal. Hij hoopte van harte dat deze vijf woorden nooit meer gebruikt zouden worden.'

Ja, dat klinkt béter dan:

'Op een zondag schreef Jesper opeens zomaar een lijst van de vijf lelijkste woorden in de Nederlandse taal zonder er over na te denken. Lente stond er ook tussen.'

Zeg nou zelf. Das toch beter.

Sowieso is het raar om je eigen naam op te schrijven. Ook om je eigen naam te zeggen, trouwens. Moet je maar eens een paar keer doen. Als ik mijn eigen naam roep heb ik een soort half het gevoel dat iemand me roept.
Waarom moet je eigenlijk komen als iemand je roept? Waarom komen ze niet lekker zelf? Kijk, het is natuurlijk een ander verhaal als je opeens een been ziet liggen, en dat je dan roept van: 'Jesper, dit moet je zien! Kom eens!', maar als je even iets wil vragen ofzo.. waarom moet IK daar dan voor lopen?

Omdat ik jong en fit ben.

Een sterke geest in een sterk lichaam. Jaja. Geen van beiden. Jaja. Maar goed. Daar lezen we dan maar even over heen.

Heb je ook wel eens van die dingen in je kamer staan of liggen waarvan je denkt: waarom heb ik die eigenlijk, waar komen ze in godsnaam vandaan, wat doe ik er mee, waarom pleur ik het niet gewoon weg?
En dat je dat dan ook doet?
Ik kom zelf een heel eind, maar die laatste stap.. nooit.

Jaspers' thermometer zegt nog steeds 24, maar dat is echt bullshit want het is hier nu veel kouder dan net. Waarom heb ik dat ding eigenlijk? Waar komt het in gódsnaam vandaan? Wat doe ik er mee? Waarom pleur ik het niet gewoon weg, ik heb toch twéé prullenbakken - een rode en een witte.

...

Heb je ooit een bloedneus gekregen tijdens het spelen van een instrument? Blijkbaar heeft mijn lichaam een afkeer van Mozart. Zoiets van: geef maar op, je kan er toch geen reet van, hier scheurt je neus spontaan van uit elkaar, klootzak.

Of misschien was het gewoon toeval.

Oke, wacht 1 seconde

Hoe klinkt het 'aan het werk zijn'? Vandaag ging ik afwassen en afdrogen enzo en nu weet ik hoe 'aan het werk' klinkt. Aan het werk, dat is het geluid van water dat wegstroomt door het afvoerputje, zegmaar. Dat gepruttel en gekreun van water, op weg naar.. naar zee ofzoiets. Als je dat hoort, dan heb je iets gedaan. Dan heb je gewerkt. Werk verricht.
Bij deze is mijn definitie van werken: afwassen. (Bah, een definitie. Maar ja, soms ontkom je er niet aan.)

Goed. En dan nu de top vijf mooie woorden in de Nederlandse taal, in volgorde van willekeurigheid.

1. Desalniettemin - het betekent gewoon echter, maar die klank doet 't m. Waarom weet ik niet, en dat maakt het juist zo mooi. Als je iets niet uit kan leggen blijft het mysterieus en dat maakt het mooi.
2. Dompelen - toevallig ook met een d aan het begin, zie ik nu. Dompelen is mooi omdat er een soort aura van.. heiligheid om dat woord heenhangt. Dompelen zeg je niet zomaar, als je iets onderdompelt in water of iets anders vloeibaars geeft het een soort.. nouja, je weet wel wat ik bedoel. Mooi woord. Leuk om vaak langzaam uit te spreken.
3. Ring - simpel, krachtig en je moet Schindler's List kijken.
4. Harnas - ten eerste klinkt het gewoon heel grappig, harr-nasss, en ten tweede is een harnas cool, want dat associeer je met ridders en kastelen en Middeleeuwen en zwaarden enzo.
5. Zomertijd - eigenlijk is dat natuurlijk een samenstelling, maar het is.. nouja, het is misschien niet echt een móói woord, maar wel een bizar woord. En het ís zomertijd. Bijna. Morgen. Das kut, want dat kost je gewoon een uur. Eigenlijk natuurlijk niet, het is niet dat er opeens een uur overgeslagen wordt, maar je slaapt wel een uur vroeger. Dus dat is oneerlijk. En toch is het een leuk woord.

Er is een been gevonden in het Wilhelminakanaal. Zomaar.
Nee, echt waar. Dat stond in de NRC.
Als je dat hoort denk je toch: daar zal die man blij mee zijn, dat zijn been is teruggevonden. Maar dat is natuurlijk flauw, het zal wel het been van een dode man zijn. Van een man, ja. Het móet haast wel van een man zijn. Ten eerste kan ik me niet echt voorstellen hoe een los vrouwenbeen er uitziet - waarom weet ik ook niet. Ten tweede, als je een vrouw vermoord hebt ga je haar niet in stukken snijden en in het Wilhelminakanaal dumpen. Dat doe je gewoon niet. Als je een vrouw vermoord hebt (en waarom zou je dat niet doen?) danneh.. tja, wat doe je daar dan eigenlijk mee.. begraaf je haar in je achtertuin, of in de diepvries ofzo - maar je gooit haar toch niet zomaar in het Wilhelminakanaal! En zéker niet in stukjes!
Stel je voor dat je zo'n beetje langs het Wilhelminakanaal fietst (dat klinkt namelijk ook echt als zo'n kanaal waarlangs een mooie fietsroute loopt) en je ziet opeens een been liggen, dat is toch raar. Zou er ook nog de helft van een broek aanzitten, en sokken en schoenen met schoenveters, netjes gestrikt? Zou het nog zachtjes heen en weer bewegen, of weg proberen te lopen als je in de buurt komt? En wat ga je dan doen, bel je de politie op of ze even langskomen om te kijken, of neem je het been mee naar het politiebureau met zoiets van: 'Meneer agent, ik heb een been gevonden in het Wilhelminakanaal, kijk, de schoenen zitten er nog aan, ik heb 'm hier in deze plastic zak, alstublieft!'..? Of hou je 'm zelf op sterk water? Of geef je 'm aan je hond? Ollie zou het waarschijnlijk wel lusten, die eet ook schapenhart enzo..

Er zijn van die dingen die een man altijd bij zich moet hebben. Jeweetwel, een aansteker, een pen, een elastiekje (dan kan je ontsnappen uit elke situatie, want ik keek vroeger MacGyver) enzovoors.
Willen jullie mij helpen een lijstje te maken van die dingen, zodat ik kan regelen dat ik voortaan alles bij me heb dat je bij je hóórt te hebben?

Waarschijnlijk willen jullie dat niet. In dat geval is het een bevel.

Roeren, malen, roeren, metafysiek.

Het nestelt zich diep, diep daarbinnen ergens op een warm plekje en het blijft er een tijdje zitten. Zeg dat het zich misschien een maandje in leven kan houden, zonder problemen.

En dan krijgt het honger.

Eten is misschien wel het enige dat zó verschillend kan zijn. Soms is het geweldig om te doen en soms is het verschrikkelijk. Nu heeft het honger, dus is het geweldig. Aantrekkelijk. Het probeert om zich heen te kijken, maar dat lukt niet. Geen bewegingsvrijheid, totaal ingeklemd. De enige optie is dat het zich een weg baant dwárs door datgene wat er recht voor hem ligt, dat is immers binnen bereik.
De eerste hap is taai, stug. Vlees. Levend vlees, maar dat maakt nu niet meer uit. Het eten is begonnen. En als het begint, is het niet meer te stoppen, tot het bij het einde komt. Langzaam maar zeker vreet het zich een weg naar buiten.

Wat voor zin heeft het nu nog, nu alles opgegeten is? Het was onvermijdelijk vanaf het begin, dat is achteraf duidelijk te zien, en was misschien van tevoren al te zien.

En als het klaar is en het bloed gevloeid heeft, de pijn geleden is, de woorden gezegd, de ruzie gemaakt, dan blijft er niks over.

Think that you're on the brink?
The shit hasn't even began to hit the fan..
Consequence you'll see will be stranger than a gang of drunken mimes.
Situation has a stink.
Better clear the air before your son becomes a man..

of misschien nog beter:

And oftentimes, to win us to our harm,
The instruments of darkness tell us truths,
Win us with honest trifles, to betray's
In deepest consequence.
- William Shakespeare, "Macbeth", Act 1 scene 3

Het is tijd voor Mortal Kombat.

Choose.. your destiny..

[...]

Fíght!

[...]

Finish him!

(Links Rechts Links Rechts Spatie Spatie Spatie)

Fatality..

-----

Hey, wat is dit!

George Carlin!

Oh, trouwens: het is een worm.

Kabouters, kaboutertjes en elfjes

Edit me please

Het is eigen aan de mens om orde te scheppen in de chaos.

Dat klinkt moeilijk. Zwaarbeladen ook. En een beetje overdreven misschien. Daarom is het een goed idee (lijkt mij, persoonlijk) om dat eens nader uit te leggen. Zónder definities. En daarom mét een voorbeeld. Dat is net als die yogurtdingen met 0% vet: geen vet, maar wel een véél lekkerdere smaak. Toch?

Je staat onder de douche. Er staat douchegel dus je gaat je wassen.
Nu heb je een groot probleem. Hoe ga je je in godsnaam zó wassen dat je overal zeep enzo krijgt? Dat is dus de chaos. Het kan op zo ontzettend veel manieren, sommige handiger en sneller dan anderen, maar de mogelijkheden zijn eindeloos. En lopen door elkaar heen. Het zijn er zoveel dat je de weg kwijtraakt. Door de bomen het bos niet meer kunt zien. Je raakt in de war. Je wordt gillend gek. Je begint rondjes te rennen maar je vergeet dat je onder de douche stond, loopt keihard met je kop tegen de muur en je ligt minstens 3 maanden in het ziekenhuis.

DAT is chaos.

En wat doen wij, als mens? Wij brengen orde aan in de chaos. Let maar eens op, de volgende keer dat je onder de douche staat en je gaat jezelf wassen met douchegel. Ik, en ik praat waarschijnlijk voor ons allemaal alhoewel ik dat niet zéker weet, maar IK doe dat gewoon altijd in dezelfde volgorde. Daar kwam ik vandaag achter. Je begint op dezelfde manier, je eindigt op dezelfde manier, alles in het midden - op dezelfde manier. Daarom is douchen ook saai. Het is alleen fijn als je het óf heel lang niet gedaan hebt, óf je het heel koud hebt, óf je ontzettend vies bent. En aangezien die alledrie niet zo heel vaak voorkomen, is douchen meestal saai.
Wij zijn dus zó goed in ordenen van de chaos dat we het zelfs sáái weten te maken.

Net mijn studie. Kom je eindelijk bij de eerste wereldoorlog, krijgen ze het voor elkaar om ook dát ontzettend saai te maken. Ze walsen er gewoon overheen in één hoofdstuk. Ja, ladiela, oorlog, oja, wat doden enzo, politiek bladiebla, russische revolutie even in één paragraafje, zoo, klaar.
Misschien kan je wel concluderen dat élke vorm van chaos ordenen leidt tot saaiheid, en dat zou betekenen dat we dat niet meer moeten doen. Want saaiheid, dat betekent verveling, en dat kan niet goed zijn. Dus daarom een oproep.

Orden niet maar leef de chaos.

Als jullie dat nou allemaal één dag proberen, dan kijken we of het een beetje werkt. Misschien wordt het leven er wel een stuk leuker van. Het betekent denk ik ook dat je je niet meer hoeft te houden aan regels, verplichtingen maar ook moréle regels. Kortom, je mag echt doen waar je zin in hebt. Maar dan ook écht. Je mag álles doen waar je zin in hebt. Zomaar wat. Of als je nergens zin in hebt, dan doe je niks. Zolang je maar niet doet wat er voorgeschreven is.

Doe je best.

Wie is Hermann Goering? Göring, ook goed.. wie het weet krijgt een koekje.
Wie het niet weet zou onmiddelijk voor het vuurpeleton moeten. Met rubber kogels natuurlijk. Straks vallen er gewonden, stel je voor. Dat ben ik de pineut. De peanut. Peanutbutter. Pindaboterkaasboterham. Jam.

Ik eet jam, dat is echt voor het eerst sinds 10 jaar ofzo. Ik vind het lekker. Het is lekker als je het meteen opeet, je moet uitkijken dat het niet in het brood trekt, want dan is het echt een van de smerigste dingen op aarde.

Naast aarde.
Aarde is vies. Van dat zwarte spul dat half korrelt half kleeft, beetje plakkerig, in brokjes, en daar groeien dan planten uit. Bah.

Of niet dan?

Jawel. Je hebt het er maar mee te doen.

Het is een schande

Zoals ik al zei, die foto uit Ierland is echt heel grappig. En omdat ik er nu toch over begonnen ben moet ik 'm natuurlijk ook hier laten zien. Komtie (hij is echt heel grappig):





















Het grappige is ten eerste die paarse lucht, die dus blijkbaar echt paars was, en het feit dat ik me daar niks van kan herinneren en daar dus niks van gemerkt heb. En ten tweede (en dat is veel grappiger) hoe ik kijk, haha. Alsof ik net die hele toren gebouwd heb uit legoblokjes ofzo.
Dit was trouwens in een of ander dorpje uit het jaar 0 ofzo, die gebouwtjes die daar stonden en ook die toren waren echt al héél oud. Echt hééél oud. En dan denk je toch van..

Waarom hadden die mensen in godsnaam zo'n toren nodig?

Sowieso vind ik het wel apart dat er zóveel huizen zijn in de wereld, zoveel auto's, zoveel computers, zoveel horloges, zoveel truien en sokken, zoveel wegen, zoveel potloden, maar dat IK géén idee heb hoe je zoiets zou moeten maken. Echt geen flauw benul. En ik weet zeker dat jullie dat allemaal ook niet weten. Een trui of een sok, dat lukt misschien nog wel, heel misschien; sommige mensen kunnen breien (maar of dat betekent dat je ook weet hoe je een sok moet breien weet ik niet), maar als jullie een van die andere dingen zouden moeten bouwen, dan lukt het je gewoon niet.

Stel je voor dat er iemand komt die zegt: maak een horloge of ik hak je kop eraf!

Dan heb je mooi pech.
En dat terwijl er in de wereld.. nouja, gokje, 2 miljard horloges zijn? Horloges konden ze al maken in de 19e eeuw. Leuk en aardig, maar volgens mij weet bijna niemand hoe dat moet.

Dus de volgende logische stap is dan de conclusie dat als je een tijdmachine zou bouwen en je teruggeflasht zou worden naar het jaar 1550, dat je dan praktisch niks kan bijdragen aan het verbeteren van de wereld. Je kan die mensen bijna niet helpen. Ik weet een beetje hoe de politieke verhoudingen liggen in 1550 door mijn studie, dus dat hoef ik niet of nauwelijks te vragen; maar een stoommachine bouwen of een fiets of een goed geisoleerd huis, of een armenzorg opzetten, of iets anders, dat gaat me niet lukken. Bovendien verbranden ze me binnen twee weken omdat ik zo ketters ben als de hel, ik heb rare kleren aan en ik spreek hun taal niet en ik kwam opeens uit de lucht vallen.

Dus dat is jammer. Dus dan kan je misschien beter proberen stinkend rijk te worden en iedereen op te lichten en af te zetten, want dát zou nog wel eens kunnen lukken. En dan word je grootgrondbezitter en vervolgens koning van Engeland en dan is het bingo. De naam Doolaard leeft dan voor eeuwig voort. Haha, dan zou ik m'n naam wel veranderen denk ik. King Jeeps of England klinkt opzich wel ok, maar Doolaard kan echt niet. Ach, ik verzin wel wat, ik heb alle tijd om iets te bedenken.

Wil er iemand samen met mij proberen een tijdmachine te bouwen? Of weten jullie ook niet hoe dát moet? Op wat voor schóól zit je, dat je dát niet eens weet?

Maar goed.

Ik ga één van de volgende drie dingen doen:

Gitaarles, óf een kookcursus, óf.. ehm, er was nog iets dat ik moet doen.

Welke zal ik kiezen? Een kookcursus is zomaar een idee, maar ik denk dat ik beter gitaarles kan nemen, ALHOEWEL het natuurlijk wel grappig is om te leren koken. Lastig, lastig. Een keuze maken is vervelend. Altijd. Kiezen is vervelend. Storend. Om je aan te ergeren. Keuzes maken kan verschrikkelijk zijn. Hoe dat komt weet ik niet precies, ik denk omdat jij dan verantwoordelijk bent voor de gevolgen, terwijl je weet dat je de toekomst nooit echt kan voorspellen. Daarom.

Als we die tijdmachine ooit afkrijgen, waar zouden we dan naar toe gaan?