even mezelf uiten

de grap is, als het al een grap is, dat wil zeggen, wat vind jij er eigenlijk van? stel je voor

[...]

1) de grap is dus: wat is een 'jingle jangle morning'? en 2) moet mijn blog universeler en zou het, stel dat het zo zou zijn, niveau studentikoos ontstijgen en niveau normaal leesbare column halen?

gelukkig is er geen antwoord op beide vragen. op vraaggrap 1 niet, omdat je het zo vaak kan naluisteren als je wil (vooropgesteld dat je stereo werkt en je geen ziekelijke vleessnor hebt). op vraag 2 niet omdat niks moet ook al kan het en zou het nóg zo veel. om dat maar te bewijzen volgt nu 'iets'.

MIRROR IMAGE

so I went down the stairs and entered a mass-production factory, stuffed to the rim with people, they popped their heads through the broken window

this factory was huge with no airs or smells and I didn't see much at all, it was dark and weary inside and the people there never talked or took a breath but just came down on me with pictures screaming

I rationally proceeded to kill Bob Dylan with a techicolor bowieknife, left the place the way I entered with a clear calm mind in complete harmony

I can't seem hold on but I dig motion nowadays
kisses on your cheeks and hands on your hips

de orde van de dag bestaat hieruit:

ik zou misschien mensen moeten vertellen van mijn blog, bedenk ik me nu. zo zou dat gaan:

"ja, ik ben heel intelligent en snel. ik heb ook een band ja, grappige nummers spelen we vooral, zodat je je ziel er niet echt in hoeft te leggen - want dat doe ik al op papier. nouja digitaal papier dan meestal. eigenlijk moet je dat eens lezen joh. één keer en je wil nooit meer iets anders. lijkt op, lijkt op, tja eh.. het is gewoon een succesformule.. trendsetter.. collaboratie.. wil je anders mijn kaartje? handig, heb je meteen mijn naam en site, en het boek waarvan je zei dat je het zou lezen voordat je voor eeuwig vertrekt. filmpje? nee ik heb nog geen filmpje, maar dat komt in no time. niks bijzonders, standuppertje ofzo maar mijn whiskyhaar wappert weelderig en ik sta vlak vóór de camera in de lentezon te citeren. pardon, ik heb nu geen tijd meer voor je, ik moet de rest van de dag gratis bellen vrees ik. dag."

(het einde van blogdeel nummer één)

i screamed and i kicked and my words were a-snarlin'

wat is de ballantinesdemon en bestaat hij
zou ze On The Road lezen - in het engels - voordat ze weggaat en aankomt
wanneer zou dat zijn
waarom heb ik het idee dat ik veel meemaak, terwijl er alleen veel om mij heen gebeurt



ontstijgend aan eerstejaarsgedrag belandde ik in het niemandsland van anderen, rokerig en prikkeldraad rondom: maar ik hield mijn hoofd zoveel mogelijk boven water - het water dat ik zag veegde ik zachtjes weg - en uiteindelijk kwam het hier op neer: als er niemand in de buurt is kan je zo hard (en veel) roepen als je wilt.
als hij bestaat, achtervolgde hij mij groepsloos van het begin tot het einde van desolation row en zij was op weg naar huis zonder richting, nu onzichtbaar en zonder geheimen om te verbergen.

alles is een toneelstuk en toen was mijn rol uitgespeeld.
het einde van het verhaal is mij ingefluisterd. toen kwam ik bij een muur en dwars erin kerfde ik met krijtwitte letters:

HOW DOES IT FEEL?

en ik viel in slaap op de tweede verdieping.

mijn droom was een metaforische weerspiegeling van dit alles.

ik werd wakker en de planeet overspoelde met zwart water.

toen zat ik in de trein op weg en keek ik meer om mij heen dan dat ik las - in het boek dat eigenlijk geen boek is maar één grote lange beweging - en alleen in mijn eigen oor klonk een liedje van de vorige avond - maar dit keer was ik niet omringd door sinaasappelwalmen en waterkanonnen en prille filosofen - en toen alles bewoog dacht ik na en spiekte ik sluiks. ik lachte wat voor me uit om de stand der zaken in geluid te vangen.

daarna, toen alles stopte, had ik een besluit genomen. en voor vier woorden ('he, hoe heet je?') kreeg ik vier letters terug. bovendien nog een glimlach en een belofte die ik maar los moet laten, want controleren kan ik hem niet - en wil ik hem niet.
en ondanks dat alles, ondanks wat dan ook, eigenlijk compleet los van alles fladdert ze straks naar mexico. je kan mij niet vertellen dat mijn timing niet perfect is. in dit geval, in elk geval- mexico dus.
("remember durango, larry?")