he was never known / to make a foolish move

it won't be long YEH - YEH - YEH - YEH -

op een warm lentezonnetje liep ik naar buiten toen iemand mij tegen het oor tikte. 'hé', zei hij, 'ken ik jou niet van binnen' en ik zuchtte en kuchte en pufte en steunde en blies het mannetje op een grote hoop (piramidevormig) alwaar hij meteen de aarde inkroop met zijn billen eerst en op die manier nog wat tegen zichzelf mompelde. ik verstond 'ga dan toch naar alkmaar met je heldenverering.. bijt nog wat op je vinger..' en dat vond ik leuk, erg leuk zelfs, maar ik kan het ook fout verstaan hebben, want dwergen die tot hun neus in de grond wroeten praten meestal alsof ze niks te zeggen hebben.

till i belong to yoouu

ohja! nog wel een filmpje.

schiet nou eens op

proto-elvis met een eigen mening en proto-junk met een eigen haarstijl kiezen het ruime sop van het nachtleven en negeren alle rotzooi op dit moment, oploskoffie uit een automaat en chocolade met nootjes, john lennon's zonnebril op ons hoofd, waar anders.

jij, in de war, louise, op de achterbank terwijl je op een trommel mept. zij, kruimelig, johanna, zingend maar vastgebonden door haar leeftijd. ik, zelf, onder controle, dirigent achter het stuur op weg naar een station in zuidelijke richting. terwijl jij boven ons vliegt en de snelweg voor ons schoonzwiept met een enorme bezem.

zo zie ik het voor me. maar vandaag kan ik niet zo goed opschrijven wat ik er mee bedoel.

(miriam is de held van de week.)