i screamed and i kicked and my words were a-snarlin'

wat is de ballantinesdemon en bestaat hij
zou ze On The Road lezen - in het engels - voordat ze weggaat en aankomt
wanneer zou dat zijn
waarom heb ik het idee dat ik veel meemaak, terwijl er alleen veel om mij heen gebeurt



ontstijgend aan eerstejaarsgedrag belandde ik in het niemandsland van anderen, rokerig en prikkeldraad rondom: maar ik hield mijn hoofd zoveel mogelijk boven water - het water dat ik zag veegde ik zachtjes weg - en uiteindelijk kwam het hier op neer: als er niemand in de buurt is kan je zo hard (en veel) roepen als je wilt.
als hij bestaat, achtervolgde hij mij groepsloos van het begin tot het einde van desolation row en zij was op weg naar huis zonder richting, nu onzichtbaar en zonder geheimen om te verbergen.

alles is een toneelstuk en toen was mijn rol uitgespeeld.
het einde van het verhaal is mij ingefluisterd. toen kwam ik bij een muur en dwars erin kerfde ik met krijtwitte letters:

HOW DOES IT FEEL?

en ik viel in slaap op de tweede verdieping.

mijn droom was een metaforische weerspiegeling van dit alles.

ik werd wakker en de planeet overspoelde met zwart water.

toen zat ik in de trein op weg en keek ik meer om mij heen dan dat ik las - in het boek dat eigenlijk geen boek is maar één grote lange beweging - en alleen in mijn eigen oor klonk een liedje van de vorige avond - maar dit keer was ik niet omringd door sinaasappelwalmen en waterkanonnen en prille filosofen - en toen alles bewoog dacht ik na en spiekte ik sluiks. ik lachte wat voor me uit om de stand der zaken in geluid te vangen.

daarna, toen alles stopte, had ik een besluit genomen. en voor vier woorden ('he, hoe heet je?') kreeg ik vier letters terug. bovendien nog een glimlach en een belofte die ik maar los moet laten, want controleren kan ik hem niet - en wil ik hem niet.
en ondanks dat alles, ondanks wat dan ook, eigenlijk compleet los van alles fladdert ze straks naar mexico. je kan mij niet vertellen dat mijn timing niet perfect is. in dit geval, in elk geval- mexico dus.
("remember durango, larry?")

het atmosferische regeert (op zondagen: Op Hoop van Zegen)

in mid dels ben ik de weg bijster. midden op het pad dat ik ingeslagen was draai ik rondjes op een zéér specifieke manier. ik geloof dat mijn ogen dichtgenaaid zitten. wat ik geloof is bij niemand hetzelfde als wat ik denk.

ik moet mij houden aan regels. ik moet mij houden aan afspraken. het bezitten van een agenda is uitermate belangrijk. de tandarts is uit de maat belangrijk. doe vooral beleefd tegen oude mensen en verdedig de status quo met alle macht. kijk tv. het is winter doe een sjaal om. bedank je je oma wel even jesper voor dat geld.

'hoe gaat het met je studie? oh wat leuk! heb je het nog steeds naar je zin? jaja. jaja ja dat snap ik ja. oh ja? oh, wat leuk. ÓH wat leuk OH MIJN GOD wat leuk. leuk. leuk. ik krijg me daar zomaar geloof ik OH NEE HE een OH JA HE spontaan orgásme van leukheid! oh leuk! leuk leuk! oh ik moet even naar de wc. waar is hier de wc?'

je houdt van radio je houdt van klips. hoe nieuwer hoe beter. je kamt je haar, het is belangrijk. vooral belangrijk wat voor kleren je draagt, je draagt v en d, neutraal en bijna niks op aan te merken maar iedereen ziet je dikke buik er onderuit puilen. dat negeer je. je reist niet buiten de bene luxe je spreekt duidelijk en op klare toon (zodat iedereen je verstaat, alles verstaat wat je zegt.).
je weet ook zómaar wat je wil zeggen (zómaar!) je kijkt niet verder dan je neus lang is. je neus heeft een normale lengte. je leeft je leeft je lééft. en daar komt nog eens bij dat het jouw tijd allemaal wel zal duren:

'HET ZAL MIJN TIJD WEL DUREN'

'HET ETEN IS KLAAR'

'SCHATJE - VALENTIJNSDAG'

'OH, DAT KLINKT VAAG..'

'JIJ MET JE VAGE FILMS..'
(jij bent echt ráár)

we're drinking this cup together

zoveel werk stapelt zich langzaam op in stapels die hoger worden dan mijn bureau lang is - hoger dan mijn kamer groot is, straks past het ook niet meer in mijn hoofd -

van vier dagen engels praten blijk je een soort visioenen te krijgen - alles lijkt ook wat makkelijker, maar dat terzijde - visioenen als verdrinken in een half-Turkse versie van Moulin Rouge op zestienjarige leeftijd -

tweeënvijftig of tweeënzeventig maagden deinen op en neer in een bloeiende tuin van vlees - en waarom zou iemand daarin willen rondwaden -