Mijn moeder wil een film kijken.
Ik ben de kwaadste niet.
Dont let it bring you down/
It's only castles burning/
Just find someone who's turning/
And you will come around.
Degene die weet van wie dat is zonder te spieken heeft smaak.
Erger je je ook wel eens aan de Donald Duck?
Waarom moeten alle zinnen met een uitroepteken?
Wanneer gaat die irritante vette gans een keer dood aan een hartaanval?
Kortom, ja, dan verveel je je dus en toen, en toen, en toen. Kortom, dat is mijn favoriete woord. Vooral grappig als er niks af te korten of te omzeilen is. Gewoon vaak zeggen, dat is mijn advies. Klinkt alsof je nog hele verhalen achter de hand hebt. Vooral handig op verjaardagsfeestjes (die trouwens nooit echt een feest zijn, maar meer een verzameling oude mensen die voor de zoveelste keer met z'n allen constateren dat wijn toch een fijne drank is) dus waar je niemand kent en waarbij aangeschoten mannen met je moeder gaan flirten.
Dat zeg ik.
Wat ik me dus afvraag: iedereen fietst wel eens (behalve als je echt heel lui bent). Maar wáárom fietsen mensen niet zo hard mogelijk? Waarom fietsen mensen, inclusief mijzelf trouwens, maar een beetje rustig rond? Je gaat toch ergens naar toe? Het is gezonder (uiteindelijk), leuker en bovenal snéller om zo hard mogelijk te fietsen en het is gewoon DEBIEL om dat niet te doen. Geen zin in zeker. Geen zin, m'n réét. Als je altijd alleen doet waar je zin in hebt, was je nu allang een junkie geweest. Als je er over nadenkt - ja, dan heb ik gelijk. Jammer he.
Nee, je moet niet doen waar je zin in hebt, je moet doen wat goed is voor later. Je moet een beetje de lange termijn in de gaten houden. Dat is de reden dat je nu niet aan de heroine zit. Je wéét dat als je dat doet, ik je niet meer aardig vind - ja, dat is echt zo - en dat je bovendien ergens in de goot beland, tenzij je heel veel geld hebt, maar dan nog wordt het leven er uiteindelijk niet veel leuker op.
En na die wijze levensles is het tijd voor een experiment. Doe je beeldscherm uit, loop naar het lichtknopje, doe het licht uit - zorg in elk geval dat het donker is in die kamer, pikdonker. En loop dan terug naar je stoel.
Je wéét waar alles staat. Het is je eigen huis, misschien wel je eigen kamer. Waarom bots je dan ALTIJD, het is gewoon onvermijdelijk, ergens tegenaan? Dat is toch raar? Dat is een soort natuurwet ofzo. Zo zijn er nog wel meer van die wetmatigheden waar eigenlijk geen logica achter zit. Of overal zit een logica achter en we snappen het niet. Jij en ik. Wij. We.
Haha. Ja.
Denk! Denk!
Kan je iemand verplichten tot nadenken? Heeft het zin om te zeggen: dénk ná!
In die films heb je het wel, dat iemand zegt: "Denk nou eens na!" en dat ze het DAN opeens weten. Zo van: oja, vergeten, ik kan ook nog nadenken, haha wat handig eigenlijk, even proberen.. ojaaa, nu weet ik het weer!
Maar ja, films zijn sowieso nooit echt waarheidsgetrouw, ten eerste al niet omdat er geen geur bij zit. En ten tweede omdat je het niet echt kan voelen. En ten derde omdat de camera er altijd een soort van boven hangt of tussenin zit, dus het is net als het lezen van een boek - en dat kan je toch ook niet echt realistisch noemen, hooguit beschrijvend.
Serum, dat is een mooi woord. Serum.
Kranten zijn wel grappig, maar het is soms toch zonde dat ze de volgende dag niks meer waard zijn. Vooral als er briljante zinnen instaan. Zo was er vandaag een artikel op de voorpagina van de Volkskrant over energieprijzen (hoe boeiend, hoe boeiend) met daarin de zin:
Terwijl de Commissie op het energiefront haar liberale kanonnen liet bulderen, koos Brussel voor het compromis in de strijd rond de dienstenrichtlijn [..].
Geweldig. Geweldig. Nee, ik snapte er zelf ook geen hol van. Nouja, ik snapte het wel maar ik ben weer vergeten waar het precies over ging en het was ook niet interessant genoeg om uit te leggen, je weet wel hoe dat gaat. Het is voorpaginanieuws maar het is niet interessant.
Wist je trouwens dat de krant bekijken het leukste deel van het eerste half uur van de dag is? Ja, dat is echt zo. Stel je voor dat er iets gebeurd is terwijl je sliep ofzo, dat is toch.. nou ja, bij heel veel nieuws denk je ook wel: waarom moet ik dat eigenlijk weten? Wat maakt het nou uit wat er in Libië gebeurd? Nouja. Goed. Dus. He. De krant moet ook vol natuurlijk.
Net als mijn blog, zeg maar. Alleen denken mensen dat wat er in de krant staat altijd nuttig is, en op mijn blog hebben ze dan opeens door dat het meestal dikke onzin is. Raar, hoe dat soms werkt.
Iedereen lult tegen me aan, zo kan ik me echt niet concentreren op bloggen hoor. Ja, sorry. Het is JULLIE schuld hoor! Moet je maar niet tegen me aan praten terwijl ik aan het bloggen ben!
Jézus.
Kortom, het is weer eens een totaal onzinnige dag.
Vinden jullie ook niet?
Zo niet, ga dan rechts staan. Zo wel (haha), ga dan maar in het midden staan. Als je het niet weet, pleur dan maar een eind op.
Enn nnu ga ik met dubbel nn pratenn om aann te tonnenn dat de letter nn veel voorkomt inn de NNederlanndse taal. Opvallennd vaak, eigenlijk. Enn dat terwijl het toch nniet echt eenn bekennde letter is.
Niemand lievelingsletter is de N. Niemand heeft het ooit over de N. Ik vind dat de N vet achtergesteld wordt. Doe er wat aan.
Oja, je mag wel weer op je normale plaats gaan staan hoor. Sorry. Ik was vetgeten dat jullie allemaal links en rechts stonden enzo. In groepen ingedeeld, klaar om een of andere marteling te ondergaan. Ik heb geen zin om jullie te martelen. Niet vandaag.
Niet vandaag.
Even over die doelstellingen van een paar dagen geleden.
Ik feliciteer jullie met het behalen van doelstelling 1. Mieke vergeef ik, want die moest een grap maken voor het collectief. Doelstelling 2, daar vertrouw ik op, die gaat gewoon goedkomen. Doelstelling 3 is óók bereikt, want Arthur en Wessel geven 14e april een feestje. Dus als je druk bezig was met een feest organiseren: ga daar vooral mee door. En doelstelling 4.. tja. Daar gaat het wat slechter mee. Daar moeten jullie nog even aan werken, gok ik.
Wat betreft nummer 5: Ik heb vandaag geheel onvrijwillig Japans geleerd en dat zal ik dan maar met jullie delen, zodat jullie die ook binnen hebben.
Sonno joi!
Toch, Emma?
Overigens, wie allevijf de doelstellingen haalt krijgt een enorm eervertoon op deze blog, compleet met foto, biografie en favoriete diersoort. Ik neem je mee uit eten, ik maai je voortuin (het grás in je voortuin) en ik doe een raar dansje, één uit mijn assortiment van véle, véle rare dansjes. Kortom, allevijf de doelstellingen halen is de moeite zéker waard.
Trouwens, heb je ook wel eens dat je de neiging krijgt om iemand neer te schieten? Ja, zeg je dan natuurlijk, natuurlijk heb ik die neiging wel eens. Maar nee, ik bedoel, dat je echt de neiging krijgt om iemand een kogel door zijn (of haar, maar dat is zeldzamer) kop te jagen, dat je het gewoon al hélemaal voor je ziet? Dat je dat als een soort voldoenend visioen voor je ziet? Dat zijn (of haar, maar dat is zeldzamer) hersenen het plafond sieren?
"Maar Jesper, daar zou je toch spijt van krijgen hoor, en bovendien, wat ben je weer eens verschrikkelijk bezig! Zoiets mag je helemaal niet denken! Ik vind je nooit meer lief!"
Weet ik ook wel. Ik ben ook niet lief. Ik ben een botte lul. Dat schijnt zo te zijn. Maar das toch niet erg? Nee, dat zeg ik. Dat is niet erg. Lief is ook niet alles.
Ik heb een nieuwe.
Dit is een mooie, dit is een mooie. Let op he. Al je aandacht hierop vestigen, even. Oh, kom op. Het is al erg genoeg dat je vandaag geen fruit gegeten hebt! Of wat dacht je van dat je vandaag niet doorgetrokken hebt! Jaja, dat lijkt me toch wel zeer schandelijk en zonder twijfel erg genoeg. Maar je krijgt nu dus éénmalig de kans op vergeving. Als je nu oplet. Heel goed. Letter voor letter leest. En dat is niet genoeg, je moet er ook nog bij nadenken. Ik weet wel dat sommigen van jullie dat liever aan iemand anders overlaten, in dit geval dan aan mij dus; maar dit keer moet je het zelf doen. Dat doet misschien pijn, maar het duurt maar heel even. Je hebt mijn woord. Goed, daar komt ie dan (nee, spaar me, je bent nu niet dat ene liedje aan het zingen, jeweetwel, dat ene. Dat ben je niet aan het doen.):
Het leven is als een ballon op een tafel.
..
Godverdomme, ik zei toch dat je na moest denken? En dan kom je hier lezen wat ik daarmee bedoel zeker? Kan je dat niet zelf bedenken soms? Ik schat jou hoog in hoor, jij hebt best hersens, waarschijnlijk ben je slimmer dan ik - dus wat zit je dan te zeuren? Dan hoef ik het toch ook niet uit te leggen? Het is best simpel, zoals altijd eigenlijk. Het is meer een kwestie van je invalshoek.
Een ballon op tafel. Stel dat er iemand langskomt die die ballon ziet liggen. Wat gaat die iemand doen met die ballon die daar op tafel ligt?
Jááá, heel goed. En dat is ook zo ongeveer het ENIGE dat je met een ballon kan doen. Goed, toegegeven, er zijn andere dingen, maar het meest voor de hand liggende lijkt me hier het best invulbaar. Nou goed. Snappen jullie dan nu éindelijk wat ik bedoel met 'het leven is als een ballon op tafel'?
Nou, dat is mooi. Dan zie ik graag jullie interpretaties terug als kanselier. Doe je best.
Op de WC vond ik een boekje over Canasta. God weet hoe het daar terecht gekomen is, want god weet alles. Tenminste, dat schijnt zo te zijn - ik heb er van horen zeggen. God weet hoeveel haren Ollie heeft, hoeveel bomen er op de wereld zijn en hoeveel lucifers je daarvan kan maken, en hoe lang de lijn is die je krijgt als je al die lucifers achter elkaar legt. God weet precies wat jij nu denkt, hij weet dat ik een xylofoon op mijn kamer heb, hij weet wat 756 maal 39560,452 is. En hij weet hoe dat Canasta-boekje bij mij op de WC terecht gekomen is. Persoonlijk vind ik dat een stuk interessanter dan hoeveel lucifers er mogelijkerwijs geproduceerd zouden kunnen worden uit alle bomen op de wereld, want dat scenario is toch onmogelijk terwijl dat Canasta-boekje er écht lag. Nu niet meer, ik heb het nu hier. Ik heb er een beetje in gelezen en dat wilde ik jullie toch niet onthouden.
Canasta is een kaartspel. Op de voorkant van het boekje staat:
CANASTA
Spelregels, Wenken, Voorbeelden
Wat 'wenken' zijn weet ik niet, maar het staat allemaal in dit boekje, dat 33 bladzijdes bevat (God weet hier écht meer van). Nou goed, in de eerste 24 bladzijdes wordt uitvoerig uitgelegd hoe normaal Canasta werkt, maar dan geeft de schrijver een onverwachte draai aan het boekwerkje. Er wordt een ander soort Canasta geïntroduceerd, het zogenaamde 'Samba-Canasta'. Ik citeer:
DIT [samba-canasta] is het giganten-Canasta; dit is Canasta in de vierde dimensie. Het is een groot avontuur, maar U moet werkelijk Canasta onder de knie hebben voor U zich in deze wilde Chileense versie van het spel werpt.
Canasta, uit Zuid-Amerika naar de VS overgewaaid en daar warm ontvangen, schiep spoedig grote verwarring; weldra waren er bijna evenveel manieren van spelen als spelers. Na veel werk door een lichaam dat zich de National Canasta Laws Commision noemde, werd het spel tenslotte gestandaardiseerd. Dit nieuwe reglement, dat later vrijwel overal werd erkend, wordt ook in dit boekje gevolgd.
Na enige tijd werd Canasta bedreigd door een ander gevaar: de Chileense ziekte sloop door de gelederen der trouwe beoefenaars en vrijwel iedere besmette voegde zich bij deze vijfde colonne. Het schijnt dat nu in New-York geen Canasta-speler is te vinden die niet een Samba-speler is geworden!
Oh hemeltje! Als je dat leest slaat de schrik je toch om het hart! De Chileense ziekte, verschrikkelijk!
Hoe komen ze er bij. De Vijfde Colonne der Canasta-spelers. En hoe kan een kaartspel WILD zijn?
Nouja, de waarschuwing die ik jullie allemaal mee wilde geven is dus: kijk uit voor de Chileense ziekte en blijf gewoon normaal Canasta spelen op de manier waarop je het altijd al deed!
Verder ben ik een beetje moe en heb ik deshalb weinig te melden. He, daar is een Duits woord tussen geslopen. Zou het kloppen, qua betekenis? Of zou het gewoon bluf zijn? Wie weet, wie weet. Nouja, sommige mensen zullen het zeker wel weten. Ik weet het eigenlijk ook wel maar ik laat het liever in het onzekere. Soms is het veel beter om je bepaalde dingen helemaal niet af te vragen, om ze helemaal niet te bespreken en gewoon maar te accepteren (en zo snel mogelijk weer te vergeten). Maar dat geldt natuurlijk niet voor alle dingen.
En zo kan je alles nodeloos compliceren. Daar ben ik ook goed in, nodeloos compliceren. Ik ben misschien sowieso wel goed in nodeloze dingen. Nodeloos, dat is het tegenovergestelde van nodig. En als je nodeloze dingen hebt, heb je vast ook nodige dingen. Wat zijn dan nodige dingen?
In wat voor nódige dingen ben JIJ goed?
Right.
Because of a small-scale American invasion in Voorburg I am now obligated to write an entire post in English. Miriam says I have to, and I will, because I don't want to piss off any Americans. Because, ehm, you know, they have nuclear weapons and we do not.
So there you have it, i'm writing this in English. Which is, frankly, a pain in the ass. All my inspiration is drawn away by the attention I have to give to spelling and building of sentences and so on. So this is gonna be the most boring post I have éver written. Even more boring than the last one, and that's something I thought was impossible. The only reason I'm writing this is to stop the Americans from bombing our country. The things I do to save all your lives, it's incredible.
Listen, I got a question.
Here it is.
Where do all those dead animals go?
Look, animals die. It's a fact. Yeh, it's true, I swear. The only difference between animals and humans is that animals have no idea they're gonna die, and that's why animals are happy all the time, except when somebody kicks the shit out of them. And if you look around, there are a lót of animals. Ok, maybe you don't see any if you look around at this very moment - but there áre lóts of ánimals around. Cats, dogs, ducks, crows, mice, bees and so on.
Pets that die are brought to some place where they throw them on a big pile and burn 'em all. You can also give pets their own funeral and bury them on a pet-graveyard, but that's pathetic and expensive and useless, so most people don't do that.
But what about other animals? Wild animals, I mean? Last week, not far from where I live, there was a dead duck lying in the middle of the street. I guess it was hit by a car, because, well, his brain was splattered all over the place. If there ever was a dead duck, it was thát one. And now it's still lying there, the only difference is that it's completely flat. Also, the color of.. what is left of that duck has now become black, so if you would see it now you would guess it was a crow that got hit by a big, big truck. But thanks to me, we now all know it was a dúck.
Anyway, that's what happens to ducks that get hit by a car - but what about other ducks? What about pigeons? What about all those little insects? Where do they go? They must be cleaned up, or else the streets would be filled with dead, stinking, rotting animals. Right?
And the streets are clean, or almost clean.
So then there must be people whose jób it is to pick up dead animals and take them to some place to get rid of them. McDonalds, that's my guess.
And since Jean is the only one I know that actually wórks at McDonalds, we could ask him. We really should ask him, you know. Come on, let's ask him. Here we go. One, two, three, ten:
Jean, is the reason those McDonalds-hamburgers smell, feel and taste like dead birds that they actually ARE made of squashed birds that got killed in nasty car-accidents?
And what kind of work do you do exactly? Not picking up dead birds from the streets, are you?
It's 20:36 hr. Tomorrow a new month begins. Here are the rules for this new month.
There ya go.
Ruben is een andere Ruben. Dus dat hebben jullie allemaal FOUT.
Is dat even jammer.
Het leven zit vol mogelijkheden. Het is alleen zo jammer als je die mogelijkheden even niet ziet.
Het is nog jammerder dat je wéét dat ze er wel zijn, ergens, verstopt achter een muurtje - maar dat je ze niet ziet. DAT is pas jammer.
En het is nog veel jammerderder dat.. nou ja, je snapt het wel.
Of niet. En dan moet je het even aan Duo Penotti vragen, want die snapt alles.
Dat krijg je dus als ik even snel Karl Marx teken. Maar goed, wat ik dus wilde zeggen: wist je dat Karl Marx eigenlijk ontzettend op god lijkt? Lange baard, hij kijkt serieus en hij bestaat niet.
Niet meer.
En oja, ze hebben ook allebei aanhangers. En ze hebben allebei een dik boek geschreven (of láten schrijven ofzoiets) dat je eigenlijk moet lezen, maar daar zijn wij allemaal te lui voor. En je kan wat ze zeggen op tien manieren interpreteren en niemand weet het zeker, en je kan het ook niet gewoon even vragen.
Maar goed. Ja. Ugh.
Ugh, als bij indianen enzo, weetjewel.
Eigenlijk heb ik het gevoel dat ik nog iets heel interessants moet zeggen, zodat het ook echt ZIN had dat jullie dit gelezen hebben.
Oja.
Sinds de lente is er nog helemaal niks gebeurd. Nog niks. Tenminste, niets van belang. En daarom stel ik voor dat er sinds het begin van de lente gebroken moet worden met het verleden. Als iedereen nou even alles wat er ooit gebeurd is vergeet, dan kunnen we weer compleet opnieuw beginnen en dat lijkt me zo leuk. Gewoon alles vergeten en met frisse moed de wijde wereld in. Inademen door je neus enzo. Vol goede moed. De mogelijkheden zijn eindeloos.
Ik herhaal.
De mogelijkheden zijn eindeloos.
Welke mogelijkheden, vraag je? Nou, het aantal antwoorden dat ik kan geven op die vraag is eindeloos. Dus ik zal er maar niet aan beginnen. Dan ben ik tot in de eeuwigheid bezig een antwoord te geven. En daar wordt niemand gelukkig van.
En gelukkig worden, dat willen we allemaal zeker? Wat een onzin.
Nog nooit ben ik zo rampzalig thuis gekomen als vandaag. Een samenloop van omstandigheden, maar wel een uiterst vreemde loop.
Allereerst heb ik een lekke band. Ja, natuurlijk heb ik die proberen te plakken, dat was ook gelukt, ik rij naar buiten en na 1 meter ontploft mijn band.
Ontploft. Ja. Dus niet van.. shht.. maar meer van: KLABAM!
Goed. Dus leen ik de fiets van mijn moeder voor vandaag.
Ik fiets zo'n beetje rond en opeens staat er een auto die naar links wil, maar moet wachten tot er andere auto's voorbij rijden. Het is een BMW. Dus ik rem. En de remkabel breekt. Dat is vervelend, want het is de fiets van mijn moeder. Niet dat IK er veel aan kan doen dat dat hele ding uit elkaar geroest is, maar dan nog.
Vervolgens ga ik een hertentamen maken, dat gaat wel ok (ondanks het feit dat Miriam me opbelt, en dan weer ophangt - overigens maakt dat trillen niet zoveel lawaai, maar dan nog) en ik ga weer naar huis, neem vanaf het station de fiets van mijn moeder en kom thuis.
Ik doe de fiets van mijn moeder op slot. Ik pak de ketting en ik laat het sleuteltje vallen.
Dus ik buk om naar dat ding te zoeken en ik krijg een bloedneus.
Het ding is spoorloos, dus ik doe de deur open en ik doe het licht aan zodat ik het kan zien. Vervolgens komt mijn moeder naar buiten, ik vertel haar met bloedneus dat ik haar remkabel gebroken heb en dat haar sleuteltje kwijt is, waarop ze in woede ontsteekt.
Maar dan ook echt boos.
Ooit thuis gekomen met een kapotte fiets van iemand anders, een bloedneus, een kwijt sleuteltje en een boze moeder?
Niemand heeft mij gevraagd waar 'kanseliers' op slaat, maar ik zal jullie bij voorbaat meedelen dat het nérgens op slaat. Het is gewoon een woord. Een kanselier is:
kan·se·lier (de ~ (m.), ~en/~s)
1. ambtenaar op een diplomatieke of consulaire post, zonder diplomatieke bevoegdheden
2. administrateur en secretaris bij een ridderorde
3. secretaris van een bisdom
Dat dus. Ik denk dat ik nummer 2 het leukst vind. Dus als je je afvraagt wat voor soort kanselier dan, in welke betekenis: administrateur en secretaris bij een ridderorde. Welke ridderorde dan?
Ehm.. niet zo moeilijk doen.
Ik heb vandaag biefstuk met brood en sla gegeten en ik kan jullie vertellen dat biefstuk met brood, sla (en kruidenboter trouwens) best lekker is. En heel simpel. En snel klaar. Dus als je nog een keer iets moet koken voor jezelf, biefstuk met brood. Dat je het even weet. Gratis advies. Eigenlijk zou ik daar geld voor moeten vragen, advies van dat kaliber.
Morgen ben ik vrij. Overmorgen ben ik vrij.
Dat is geen advies, dat is een mededeling. Meteen een stuk minder interessant.
Ga morgen niet met losse handen fietsen, dat zal je fataal worden!
Dat is een voorspelling én een advies, maar gebaseerd op een voorspelling dan dus. Ook wel interessant eigenlijk. Kijken wie het noodlot zal durven tarten. Ik niet, want alle fietsen die er zijn in mijn gezin zijn kapot, dus ik moet morgen alles lopen ofzoiets. Of huppelen. Hm?
Weet je dat het heel leuk is om cd's te bestellen bij bol.com? Als ze ook echt komen, tenminste. Dus misschien ga ik wel elke week een cd kopen. Daar heb ik alleen zo weinig ruimte voor. En dan kunnen jullie mij aanraden welke cd ik moet kopen enzo. Klinkt goed, toch? Behalve voor mijn zuurverdiende spaarcentjes dan. Oh, wat heb ik een hekel aan het woord 'centjes'.
Oh, and..
Luther played the boogie woogie
Luther played the boogie woogie
Luther played the boogie woogie
Luther played the boogie woogie
In the strangest kind of way..
Die CD heb ik al. Voor volgende week dus een andere.
Klote-nationalisme ook altijd.
Klote-Tosh ook altijd.
Klote-fiets ook altijd.
Klote.. vul zelf maar in.
Invuloefening.
Toetsweek is geen optie voor invulling.
Hond is geen optie.
Weer is ook geen optie.
Verder vul je maar in waar je zin in hebt.
Heb je eigenlijk altijd ergens zin in?
En vinden jullie korte blogs soms ook effectiever dan die hele lappen tekst?
Zijn jullie bang?
Zijn jullie dronken?
Zijn jullie boos?
Zijn jullie normaal?
Zijn jullie stoned?
Zijn jullie verbaasd?
Zijn jullie rustig en relaxed en geen van dat alles hierboven?
In dat geval:
Laten we de boogie doen.
En één, twéé, drié, viér (he, daar zitten allemaal e's in, dat heb ik nou nog nooit gezien):
Nee!, ho!, stop!, ik heb geen zin in de boogie, en al helemaal niet in het Nederlands. Dat blijft jullie dus bespaard. Wees maar blij. Ik was van plan jullie ook nog te laten dansen, inclusief koprol en pirhouette. Die beker gaat aan jullie voorbij. Die dans, bedoel ik.
Gelukkig maar. Volgens mij kán jij ook helemaal geen koprol. Dat was verschrikkelijk mis gegaan.
Ik stond zaterdag in de V&D bij de mp3-spelers en ik dacht: eigenlijk wil ik helemaal geen mp3-speler. Ik ben volkomen gelukkig zonder mp3-speler. Ik irriteer me ook aan het woord, vooral dat streepje. Mp3 STREEPJE speler. Grmbl. Je mist dat soort dingen alleen als je er eentje hebt en die gaat kapót. Dán mis je ze. Mijne is dus kapot (hij was roze, dus ik kan er nou ook weer niet heel erg verdrietig om zijn - ik had 'm gekregen van m'n tante, ja, ik heb niet zelf een roze uitgekozen), en ik heb 'm een week gemist, maar daarna steeds minder en eigenlijk heb ik nu een afkeer van die dingen gekregen. Die gare schermpjes en vooral die rare oortjes. 'T is net alsof je die muziek naar binnen douwt en in je oren plugt, het gaat me eigenlijk iets te ver. Mechanica wordt teveel een echt onderdeel van de mens. Met die dingen ín je oren word je een soort machine, onderdeel van een machine. En dat idee, ik weet het niet hoor.. maar het is gewoon een beetje smerig ofzo. En oortjes van andere mensen zijn al helemaal smerig, want dat heeft toch in iemand anders oor gezeten. Dat is net als kleren van iemand anders aandoen: ze zijn misschien wel gewassen, maar dan nog. Een beetje raar.
De dinges-thermometer van Jasper zegt dat het hier nu 24 graden is. Eigenlijk zegt ie: het is tussen de 24 en 26 graden ofzoiets maar ik weet het niet precies. Eígenlijk zegt 'ie helemaal niks, maar drijven er gewoon van die dingen in het water. Volgens mij overdrijft 'ie, het is helemaal niet zo warm. Wauw, check die woordgrap, hij overdrijft, hehe. Maar goed, ik zet wel een raampje open. Het is nu lente, dan kan dat.
Lente, eigenlijk zegt me dat weinig. Wat nou lente. Lente, lente, lente, lente, zeg het vier keer en het is een ontzettend lelijk woord. Misschien moet ik ook maar een lijst maken met de vijf lelijkste woorden in de Nederlandse taal. Later. Want daar moet ik even over nadenken. En dat vind ik ook niet echt iets voor een zondag. Dat is meer iets voor een dinsdag ofzo.
'Op een dinsdag aan het begin van de lente schreef Jesper een lijst met de vijf lelijkste woorden in de Nederlandse taal. Hij hoopte van harte dat deze vijf woorden nooit meer gebruikt zouden worden.'
Ja, dat klinkt béter dan:
'Op een zondag schreef Jesper opeens zomaar een lijst van de vijf lelijkste woorden in de Nederlandse taal zonder er over na te denken. Lente stond er ook tussen.'
Zeg nou zelf. Das toch beter.
Sowieso is het raar om je eigen naam op te schrijven. Ook om je eigen naam te zeggen, trouwens. Moet je maar eens een paar keer doen. Als ik mijn eigen naam roep heb ik een soort half het gevoel dat iemand me roept.
Waarom moet je eigenlijk komen als iemand je roept? Waarom komen ze niet lekker zelf? Kijk, het is natuurlijk een ander verhaal als je opeens een been ziet liggen, en dat je dan roept van: 'Jesper, dit moet je zien! Kom eens!', maar als je even iets wil vragen ofzo.. waarom moet IK daar dan voor lopen?
Omdat ik jong en fit ben.
Een sterke geest in een sterk lichaam. Jaja. Geen van beiden. Jaja. Maar goed. Daar lezen we dan maar even over heen.
Heb je ook wel eens van die dingen in je kamer staan of liggen waarvan je denkt: waarom heb ik die eigenlijk, waar komen ze in godsnaam vandaan, wat doe ik er mee, waarom pleur ik het niet gewoon weg?
En dat je dat dan ook doet?
Ik kom zelf een heel eind, maar die laatste stap.. nooit.
Jaspers' thermometer zegt nog steeds 24, maar dat is echt bullshit want het is hier nu veel kouder dan net. Waarom heb ik dat ding eigenlijk? Waar komt het in gódsnaam vandaan? Wat doe ik er mee? Waarom pleur ik het niet gewoon weg, ik heb toch twéé prullenbakken - een rode en een witte.
...
Heb je ooit een bloedneus gekregen tijdens het spelen van een instrument? Blijkbaar heeft mijn lichaam een afkeer van Mozart. Zoiets van: geef maar op, je kan er toch geen reet van, hier scheurt je neus spontaan van uit elkaar, klootzak.
Of misschien was het gewoon toeval.
