Oke, wacht 1 seconde

Hoe klinkt het 'aan het werk zijn'? Vandaag ging ik afwassen en afdrogen enzo en nu weet ik hoe 'aan het werk' klinkt. Aan het werk, dat is het geluid van water dat wegstroomt door het afvoerputje, zegmaar. Dat gepruttel en gekreun van water, op weg naar.. naar zee ofzoiets. Als je dat hoort, dan heb je iets gedaan. Dan heb je gewerkt. Werk verricht.
Bij deze is mijn definitie van werken: afwassen. (Bah, een definitie. Maar ja, soms ontkom je er niet aan.)

Goed. En dan nu de top vijf mooie woorden in de Nederlandse taal, in volgorde van willekeurigheid.

1. Desalniettemin - het betekent gewoon echter, maar die klank doet 't m. Waarom weet ik niet, en dat maakt het juist zo mooi. Als je iets niet uit kan leggen blijft het mysterieus en dat maakt het mooi.
2. Dompelen - toevallig ook met een d aan het begin, zie ik nu. Dompelen is mooi omdat er een soort aura van.. heiligheid om dat woord heenhangt. Dompelen zeg je niet zomaar, als je iets onderdompelt in water of iets anders vloeibaars geeft het een soort.. nouja, je weet wel wat ik bedoel. Mooi woord. Leuk om vaak langzaam uit te spreken.
3. Ring - simpel, krachtig en je moet Schindler's List kijken.
4. Harnas - ten eerste klinkt het gewoon heel grappig, harr-nasss, en ten tweede is een harnas cool, want dat associeer je met ridders en kastelen en Middeleeuwen en zwaarden enzo.
5. Zomertijd - eigenlijk is dat natuurlijk een samenstelling, maar het is.. nouja, het is misschien niet echt een móói woord, maar wel een bizar woord. En het ís zomertijd. Bijna. Morgen. Das kut, want dat kost je gewoon een uur. Eigenlijk natuurlijk niet, het is niet dat er opeens een uur overgeslagen wordt, maar je slaapt wel een uur vroeger. Dus dat is oneerlijk. En toch is het een leuk woord.

Er is een been gevonden in het Wilhelminakanaal. Zomaar.
Nee, echt waar. Dat stond in de NRC.
Als je dat hoort denk je toch: daar zal die man blij mee zijn, dat zijn been is teruggevonden. Maar dat is natuurlijk flauw, het zal wel het been van een dode man zijn. Van een man, ja. Het móet haast wel van een man zijn. Ten eerste kan ik me niet echt voorstellen hoe een los vrouwenbeen er uitziet - waarom weet ik ook niet. Ten tweede, als je een vrouw vermoord hebt ga je haar niet in stukken snijden en in het Wilhelminakanaal dumpen. Dat doe je gewoon niet. Als je een vrouw vermoord hebt (en waarom zou je dat niet doen?) danneh.. tja, wat doe je daar dan eigenlijk mee.. begraaf je haar in je achtertuin, of in de diepvries ofzo - maar je gooit haar toch niet zomaar in het Wilhelminakanaal! En zéker niet in stukjes!
Stel je voor dat je zo'n beetje langs het Wilhelminakanaal fietst (dat klinkt namelijk ook echt als zo'n kanaal waarlangs een mooie fietsroute loopt) en je ziet opeens een been liggen, dat is toch raar. Zou er ook nog de helft van een broek aanzitten, en sokken en schoenen met schoenveters, netjes gestrikt? Zou het nog zachtjes heen en weer bewegen, of weg proberen te lopen als je in de buurt komt? En wat ga je dan doen, bel je de politie op of ze even langskomen om te kijken, of neem je het been mee naar het politiebureau met zoiets van: 'Meneer agent, ik heb een been gevonden in het Wilhelminakanaal, kijk, de schoenen zitten er nog aan, ik heb 'm hier in deze plastic zak, alstublieft!'..? Of hou je 'm zelf op sterk water? Of geef je 'm aan je hond? Ollie zou het waarschijnlijk wel lusten, die eet ook schapenhart enzo..

Er zijn van die dingen die een man altijd bij zich moet hebben. Jeweetwel, een aansteker, een pen, een elastiekje (dan kan je ontsnappen uit elke situatie, want ik keek vroeger MacGyver) enzovoors.
Willen jullie mij helpen een lijstje te maken van die dingen, zodat ik kan regelen dat ik voortaan alles bij me heb dat je bij je hóórt te hebben?

Waarschijnlijk willen jullie dat niet. In dat geval is het een bevel.

Roeren, malen, roeren, metafysiek.

Het nestelt zich diep, diep daarbinnen ergens op een warm plekje en het blijft er een tijdje zitten. Zeg dat het zich misschien een maandje in leven kan houden, zonder problemen.

En dan krijgt het honger.

Eten is misschien wel het enige dat zó verschillend kan zijn. Soms is het geweldig om te doen en soms is het verschrikkelijk. Nu heeft het honger, dus is het geweldig. Aantrekkelijk. Het probeert om zich heen te kijken, maar dat lukt niet. Geen bewegingsvrijheid, totaal ingeklemd. De enige optie is dat het zich een weg baant dwárs door datgene wat er recht voor hem ligt, dat is immers binnen bereik.
De eerste hap is taai, stug. Vlees. Levend vlees, maar dat maakt nu niet meer uit. Het eten is begonnen. En als het begint, is het niet meer te stoppen, tot het bij het einde komt. Langzaam maar zeker vreet het zich een weg naar buiten.

Wat voor zin heeft het nu nog, nu alles opgegeten is? Het was onvermijdelijk vanaf het begin, dat is achteraf duidelijk te zien, en was misschien van tevoren al te zien.

En als het klaar is en het bloed gevloeid heeft, de pijn geleden is, de woorden gezegd, de ruzie gemaakt, dan blijft er niks over.

Think that you're on the brink?
The shit hasn't even began to hit the fan..
Consequence you'll see will be stranger than a gang of drunken mimes.
Situation has a stink.
Better clear the air before your son becomes a man..

of misschien nog beter:

And oftentimes, to win us to our harm,
The instruments of darkness tell us truths,
Win us with honest trifles, to betray's
In deepest consequence.
- William Shakespeare, "Macbeth", Act 1 scene 3

Het is tijd voor Mortal Kombat.

Choose.. your destiny..

[...]

Fíght!

[...]

Finish him!

(Links Rechts Links Rechts Spatie Spatie Spatie)

Fatality..

-----

Hey, wat is dit!

George Carlin!

Oh, trouwens: het is een worm.

Kabouters, kaboutertjes en elfjes

Edit me please

Het is eigen aan de mens om orde te scheppen in de chaos.

Dat klinkt moeilijk. Zwaarbeladen ook. En een beetje overdreven misschien. Daarom is het een goed idee (lijkt mij, persoonlijk) om dat eens nader uit te leggen. Zónder definities. En daarom mét een voorbeeld. Dat is net als die yogurtdingen met 0% vet: geen vet, maar wel een véél lekkerdere smaak. Toch?

Je staat onder de douche. Er staat douchegel dus je gaat je wassen.
Nu heb je een groot probleem. Hoe ga je je in godsnaam zó wassen dat je overal zeep enzo krijgt? Dat is dus de chaos. Het kan op zo ontzettend veel manieren, sommige handiger en sneller dan anderen, maar de mogelijkheden zijn eindeloos. En lopen door elkaar heen. Het zijn er zoveel dat je de weg kwijtraakt. Door de bomen het bos niet meer kunt zien. Je raakt in de war. Je wordt gillend gek. Je begint rondjes te rennen maar je vergeet dat je onder de douche stond, loopt keihard met je kop tegen de muur en je ligt minstens 3 maanden in het ziekenhuis.

DAT is chaos.

En wat doen wij, als mens? Wij brengen orde aan in de chaos. Let maar eens op, de volgende keer dat je onder de douche staat en je gaat jezelf wassen met douchegel. Ik, en ik praat waarschijnlijk voor ons allemaal alhoewel ik dat niet zéker weet, maar IK doe dat gewoon altijd in dezelfde volgorde. Daar kwam ik vandaag achter. Je begint op dezelfde manier, je eindigt op dezelfde manier, alles in het midden - op dezelfde manier. Daarom is douchen ook saai. Het is alleen fijn als je het óf heel lang niet gedaan hebt, óf je het heel koud hebt, óf je ontzettend vies bent. En aangezien die alledrie niet zo heel vaak voorkomen, is douchen meestal saai.
Wij zijn dus zó goed in ordenen van de chaos dat we het zelfs sáái weten te maken.

Net mijn studie. Kom je eindelijk bij de eerste wereldoorlog, krijgen ze het voor elkaar om ook dát ontzettend saai te maken. Ze walsen er gewoon overheen in één hoofdstuk. Ja, ladiela, oorlog, oja, wat doden enzo, politiek bladiebla, russische revolutie even in één paragraafje, zoo, klaar.
Misschien kan je wel concluderen dat élke vorm van chaos ordenen leidt tot saaiheid, en dat zou betekenen dat we dat niet meer moeten doen. Want saaiheid, dat betekent verveling, en dat kan niet goed zijn. Dus daarom een oproep.

Orden niet maar leef de chaos.

Als jullie dat nou allemaal één dag proberen, dan kijken we of het een beetje werkt. Misschien wordt het leven er wel een stuk leuker van. Het betekent denk ik ook dat je je niet meer hoeft te houden aan regels, verplichtingen maar ook moréle regels. Kortom, je mag echt doen waar je zin in hebt. Maar dan ook écht. Je mag álles doen waar je zin in hebt. Zomaar wat. Of als je nergens zin in hebt, dan doe je niks. Zolang je maar niet doet wat er voorgeschreven is.

Doe je best.

Wie is Hermann Goering? Göring, ook goed.. wie het weet krijgt een koekje.
Wie het niet weet zou onmiddelijk voor het vuurpeleton moeten. Met rubber kogels natuurlijk. Straks vallen er gewonden, stel je voor. Dat ben ik de pineut. De peanut. Peanutbutter. Pindaboterkaasboterham. Jam.

Ik eet jam, dat is echt voor het eerst sinds 10 jaar ofzo. Ik vind het lekker. Het is lekker als je het meteen opeet, je moet uitkijken dat het niet in het brood trekt, want dan is het echt een van de smerigste dingen op aarde.

Naast aarde.
Aarde is vies. Van dat zwarte spul dat half korrelt half kleeft, beetje plakkerig, in brokjes, en daar groeien dan planten uit. Bah.

Of niet dan?

Jawel. Je hebt het er maar mee te doen.

Het is een schande

Zoals ik al zei, die foto uit Ierland is echt heel grappig. En omdat ik er nu toch over begonnen ben moet ik 'm natuurlijk ook hier laten zien. Komtie (hij is echt heel grappig):





















Het grappige is ten eerste die paarse lucht, die dus blijkbaar echt paars was, en het feit dat ik me daar niks van kan herinneren en daar dus niks van gemerkt heb. En ten tweede (en dat is veel grappiger) hoe ik kijk, haha. Alsof ik net die hele toren gebouwd heb uit legoblokjes ofzo.
Dit was trouwens in een of ander dorpje uit het jaar 0 ofzo, die gebouwtjes die daar stonden en ook die toren waren echt al héél oud. Echt hééél oud. En dan denk je toch van..

Waarom hadden die mensen in godsnaam zo'n toren nodig?

Sowieso vind ik het wel apart dat er zóveel huizen zijn in de wereld, zoveel auto's, zoveel computers, zoveel horloges, zoveel truien en sokken, zoveel wegen, zoveel potloden, maar dat IK géén idee heb hoe je zoiets zou moeten maken. Echt geen flauw benul. En ik weet zeker dat jullie dat allemaal ook niet weten. Een trui of een sok, dat lukt misschien nog wel, heel misschien; sommige mensen kunnen breien (maar of dat betekent dat je ook weet hoe je een sok moet breien weet ik niet), maar als jullie een van die andere dingen zouden moeten bouwen, dan lukt het je gewoon niet.

Stel je voor dat er iemand komt die zegt: maak een horloge of ik hak je kop eraf!

Dan heb je mooi pech.
En dat terwijl er in de wereld.. nouja, gokje, 2 miljard horloges zijn? Horloges konden ze al maken in de 19e eeuw. Leuk en aardig, maar volgens mij weet bijna niemand hoe dat moet.

Dus de volgende logische stap is dan de conclusie dat als je een tijdmachine zou bouwen en je teruggeflasht zou worden naar het jaar 1550, dat je dan praktisch niks kan bijdragen aan het verbeteren van de wereld. Je kan die mensen bijna niet helpen. Ik weet een beetje hoe de politieke verhoudingen liggen in 1550 door mijn studie, dus dat hoef ik niet of nauwelijks te vragen; maar een stoommachine bouwen of een fiets of een goed geisoleerd huis, of een armenzorg opzetten, of iets anders, dat gaat me niet lukken. Bovendien verbranden ze me binnen twee weken omdat ik zo ketters ben als de hel, ik heb rare kleren aan en ik spreek hun taal niet en ik kwam opeens uit de lucht vallen.

Dus dat is jammer. Dus dan kan je misschien beter proberen stinkend rijk te worden en iedereen op te lichten en af te zetten, want dát zou nog wel eens kunnen lukken. En dan word je grootgrondbezitter en vervolgens koning van Engeland en dan is het bingo. De naam Doolaard leeft dan voor eeuwig voort. Haha, dan zou ik m'n naam wel veranderen denk ik. King Jeeps of England klinkt opzich wel ok, maar Doolaard kan echt niet. Ach, ik verzin wel wat, ik heb alle tijd om iets te bedenken.

Wil er iemand samen met mij proberen een tijdmachine te bouwen? Of weten jullie ook niet hoe dát moet? Op wat voor schóól zit je, dat je dát niet eens weet?

Maar goed.

Ik ga één van de volgende drie dingen doen:

Gitaarles, óf een kookcursus, óf.. ehm, er was nog iets dat ik moet doen.

Welke zal ik kiezen? Een kookcursus is zomaar een idee, maar ik denk dat ik beter gitaarles kan nemen, ALHOEWEL het natuurlijk wel grappig is om te leren koken. Lastig, lastig. Een keuze maken is vervelend. Altijd. Kiezen is vervelend. Storend. Om je aan te ergeren. Keuzes maken kan verschrikkelijk zijn. Hoe dat komt weet ik niet precies, ik denk omdat jij dan verantwoordelijk bent voor de gevolgen, terwijl je weet dat je de toekomst nooit echt kan voorspellen. Daarom.

Als we die tijdmachine ooit afkrijgen, waar zouden we dan naar toe gaan?

Loop de Lijn

Góed.

Jullie kunnen nu allemaal weer op mijn blog komen. Nee, ik hou niet op met bloggen (zou je wel willen zeker?), blogger.com had problemen met een server en daarom vielen sommige blogs uit en andere niet - en natuurlijk ben IK dan wél de lul en Fenna of Mieke bijvoorbeeld niet. Ze hebben een hekel aan me. (En terecht.)

Maar ik kan niet klagen.

Ik vraag me af wat ik nou op moet schrijven. Ik kan schrijven over het feit dat de sluiting van pakken vruchtensap van de Albert Heijn debiel is, en dat er nodig een ander systeem bedacht moet worden omdat je hier alleen maar mee loopt te knoeien en er komt niks uit en hij kan OOK niet dicht, maar wie boei ik daarmee? Ik kan schrijven over mijzelf, maar dat is ook niet extreem interessant natuurlijk. Nee.

Weet je wat nou écht leuk is? ECHT leuk?

Nee, ik ook niet. Als je het weet moet je me 't maar vertellen, want ik wil wel graag iets écht leuks kennen, of doen, of zien, of horen.

Is het regel dat je op zaterdag moe en duf bent? Is dat een soort natuurwet? Op vrijdag denk ik altijd: nu kan ik nog niet naar bed, dit is veel te vroeg, het is weekend hoor! En dan lig ik om 3 uur in bed - dat is meestal het moment dat ik me realiseer dat ik om kwart over 8 op moet staan. Dus dan zit je nogal duf op orkest, dan begint Jasper trompet te spelen en dan ben je opeens klaarwakker.

Heb jij jezelf wel eens van de zijkant bekeken? Dat kan zo leuk als je, zoals wij, spiegeldeurtjes in het badkamerkastje hebt. Van de zijkant zie je er heel raar uit. De eerste keer dat ik mezelf van de zijkant in de spiegel zag herkende ik mezelf niet. Inmiddels accepteer ik maar dat het er zó uitziet als het er uitziet, dat is nou eenmaal zo. Maar het blijft vreemd.
Moet je maar eens proberen dan, jezelf bekijken van de zijkant. Kom anders 'ns langs, dan kan je het hier doen, in mijn badkamer. Naar jezelf kijken in de spiegel, bedoel ik. En je krijgt ook iets te drinken van mij. En je mag mijn arm aanraken.
Dat is toch wel érg aardig van mij.

Help me er aan herinneren dat ik een keer die foto uit Ierland inscan - die is namelijk echt heel grappig. Ik sta er op.
Hij ligt hier al een maandje of twee te wachten tot 'ie eindelijk gescand kan worden, maar het komt er maar niet van. Verdomme. Dus help me er aan herinneren, dan doe ik het binnenkort.

The magic medicine worked.. ploink!

Plien en Fenna hebben het #2-logo op hun gezicht gekladderd. Héél goed - sterker nog: klasse. Uit de kunst. Fantastisch.
Emma heeft het #2-logo als msn-displayplaatje. Ook wel ok. Bovendien plant ze om het in de collegebanken te kladderen. Heel goed.
Thomas, waar blijft je geweldige actie nou?

Genot is een schone zaak

Er zijn veel dingen die ik onprettig vind. Bijvoorbeeld dat mijn blog nogal moeilijk te bereiken was gister, omdat ze zonodig de server opnieuw moeten instellen. Maar als er IETS is waar ik ECHT een gloeiende hekel aan heb, dan is het wel het woord 'definiëren'.

Ten eerste: er zit een trema in. Dat betekent dat het niet te schrijven is en niet te typen, dat gaat altijd mis, veel krassen, veel backspace. En de manier waarop de meeste mensen een trema uitspreekt is ook iets om je aan te ergeren: déé-fi-ni-jjjeeeeren. Met zo'n vieze, uitgesmeerde j. Verder is de j trouwens wel een mooie letter hoor.

Ten tweede: het lijkt wel alsof definiëren volgens leraren/hoogleraren/etcetera óveral de oplossing voor is. Dat werkt als volgt. Men neme een onmogelijk, onoplosbaar probleem. Vervolgens definieer je alle componenten van de vraagstelling, maar je zorgt ervoor dat alles net zo gedefinieerd wordt dat alles netjes in elkaar past. En tada, je kan het onoplosbare probleem oplossen. Met een beetje geknutsel met woorden kan je een heel eind komen.
Honger in Afrika? Definieer honger eens? Honger, dat is.. dat houdt in dat je meer dan twee maanden geen eten of drinken gehad hebt.. ach, het valt best mee met de honger in Afrika.

Dus voortaan als iemand zegt: definieer dat dan eens? - dan moet je oppassen. Dan moet je uitkijken. Dan is de vrager bezig de waarheid te verdraaien, naar zijn (of haar) eigen hand te zetten. Mensen die definiëren zijn leugenaars. Oplichters.

Weet je dat ook weer.

En trouwens: vanaf nu is het verboden te zeuren over het weer. Dat doe je niet in de lente. In de lente, en het is nu lente, jawel, echt wel, in de lente kijk je vooruit en ga je niet lopen kankeren op de temperatuur. In de lente moet je juist denken: het is bijna zomer, er bloeien bloempjes, volop liefde (kijk maar eens om je heen, iedereen is blij en levend(ig) en verliefd enzo, overal koppeltjes, zelfs in de trein), enneh.. nouja, jeweetwel, paaseitjes enzo. Dus wie ik nog hoor zeuren over hoe koud het is krijgt vanaf nu een taakstraf. Paar uurtjes voor mij werken. Zal je leren, aanstellers. Het is helemaal niet koud in Nederland. Min 2, hooguit, dat is toch niet koud verdomme.

Weet je dat ook weer.

Neil Young is gewoon goed. Miriam vindt dat je dat niet moet zeggen, dat muziek goed is. Je moet zeggen: tof. Of mooi. Maar ik vind Neil Young niet tof. En het is wel mooi, maar ik zeg liever goed. Ik zeg sowieso liever goed dan tof, want tof klinkt kleuterig. Dus Neil Young is goed.

Weet je dat ook weer.

Zeg eens, let je nog wel op? Of vind je het niet interessant omdat het niet over jou gaat? Hoop je eigenlijk dat ik opeens over jou ga schrijven? Ja, dat zou je vást wel leuk vinden, hm? Dat hier luid en duidelijk zou staan hoe geweldig jij wel niet bent, hoe mooi, hoe lief en hoe zacht, hoe stoer, hoe intelligent. Hoe aardig. Hoe goddelijk je bent, hoe mooi je kapsel is. Hoe veel specialer jij bent dan al jouw vrienden, en al mijn vrienden.

Dat ís ook wel zo, maar dat kan ik nou eenmaal niet zomaar opschrijven. Hooguit kan ik ontzettend vaag en subtiel en voorzichtig gaan hinten, maar dat is natuurlijk nooit goed genoeg. Weet je waarom niet? Omdat jullie niet goed genoeg lezen. Je moet óveral wat achter zoeken. Associëren. Als je deze post nu opnieuw begint te lezen en je let GOED op, dan kan je er best nog iets uithalen. Maar dat doe je niet. Daar ben je te lui voor. Of je hebt er gewoon geen zin in. Zonde. Ik doe er nog zó mijn best op en bij deze heb je de garantie dat er nog wat ontzettend flauwe grapjes inzitten die je er pas uithaalt na drie keer aandachtig woord voor woord lezen - maar jij doet het niet. Of schat ik je dan toch niet hoog genoeg in?

Zwart op wit, dat is toch van dat salmiakpoeder? Zwart op wit, jeweetwel, zegmaar, das lekker. Kan iemand mij daar aan helpen? In ruil daarvoor..

Wie wil er een keer een gastblog doen trouwens?

#2 logo-vorderingen:
Heel goed, Mieke.
Jean, ook geweldig.
Plien, misschien moet het met henna op je voorhoofd?

Crisis - Periode - Einde

De toekomst.

Het is maar een raar iets, de toekomst. Glibberig, onhandelbaar, razendsnel en vooral onvoorspelbaar. En toch denk je elke keer dat je er een kléin beetje zicht op hebt.
En nét als je denkt: nu gaat het zéker ZÓ lopen, dat kán bijna niet anders - dan gebeurt er iets waardoor alles omslaat. Waardoor je weer even op je plaats gewezen wordt: Sterveling, jij leeft in het heden, je droomt teveel. Je moet niet denken dat je alles snapt, dat je alles weet. Dat je dingen kunt voorspellen. Doe niet zo arrogant. Je denkt teveel.

Oja, trouwens.. je hersenen.. jeweetwel, die grijze massa achter je neusgaten; hoeveel gebruik je daarvan? Ik heb lang geleden ergens opgevangen dat wij eigenlijk maar een klein gedeelte van onze hersenen gebruiken, 10% ofzo, misschien 20, maar dat in elk geval een gedeelte overbodig is. Dat is blijven hangen, dus als iemand aan mij vraagt hoeveel we van onze hersenen gebruiken, dan zeg ik: niet zo veel.

Als je er even over nadenkt is dat eigenlijk.. nouja, zacht gezegd nogal onwaarschijnlijk. Hard gezegd: volgens mij is dat dikke, vette, blubberige bullshit. Hoe kan het nou dat meer dan de helft van die blubber daar niks ligt te doen? Waarom zou het er dan ZIJN? En het is ook niet zo dat je even de helft van je hersenen weg kan snijden zonder grote gevolgen - tenminste, dat hangt er vanaf hoe je 'grote' definieert.
Dus bij deze moet die 'mythe' even 'ontkracht' worden: ik baseer me nergens op, maar het lijkt me onzin. Iedereen die dus samen met mij voor vandaag dacht dat de helft van je hersens niet gebruikt wordt: OF je accepteert dat het onzin is, OF.. nee, er is geen andere optie.

Grappig trouwens dat je mythes altijd 'ontkracht'. Wel een mooie uitdrukking. De kracht van de mythe wegnemen. Dan heb je echt het gevoel dat je iets bereikt hebt, vind je niet? Net als: dat land heeft de oorlog gewonnen. Dan heb je ook het gevoel dat dat land echt iets gedáán heeft. Elke burger heeft hard meegevochten en de oorlog is gewónnen. Wow.

Ok. Dan wil ik nu ook nog het volgende bereiken.

Er zijn op dit moment een stuk of 20 mensen online. Meer dan de helft, eerder iets van.. ok, ongeveer de helft. Laat ik niet overdrijven. Ongeveer de helft heeft zijn of haar status op afwezig, of bezet, of aan de telefoon, of trekt een schone onderbroek aan, weet ik veel, iets om ze een excuus te geven om niet terug te praten.

ECHTER.

Als ik begin met praten zegt de helft van diegenen die er zogenaamd niet is wél iets terug. Dat getuigt van weinig consequentie. Sterker nog, ik heb het mezelf aangeleerd om er helemaal niet op te letten of iemand afwezig, bezet of op een andere manier weg is - ze zijn er toch wel.

Ik pleit voor een herstel van de betekenis, de KRACHT van het afwezig of bezet zijn op MSN. Dus als iedereen zich voortaan aan de volgende regels houdt zou dat heel fijn zijn:

1. Doe even normaal en stel je status waarheidsgetrouw in.
2. Zet verdomme ergens een #2-logo en stuur een foto op! Hoe moeilijk kan het nou zijn! Ik verwijs naar 2 posts geleden.
3. Doe aardig.
4. Ga niet te vaak naar de WC. Wist je dat elke keer dat je naar de WC gaat alles in je lichaam iets uitrekt? Dus als je dat te vaak doet scheur je helemaal uit! (Ja, dat is écht waar. Denk dáár maar eens aan, de volgende keer dat je weer op de plee zit. Je bent jezelf aan het uitscheuren.)
5. Don't blame the messenger.
6. Geef mij maandelijks iets waar ik blij mee ben.

Zo, dat was het weer hoor. Nu kan je weer verder met je eigen leven, na het zorgvuldig aandacht besteden aan deze blog.

Veel plezier met je EIGEN leven.

Enigma

Ik weiger een leuke nieuwe blog te schrijven voordat ik minstens 5 foto's heb van een #2-logo. Dus daarom wordt deze post heel stom.

En nu ga ik weer ophouden met bloggen.

(Ha! Stom he! Eigen schuld! Nou ok, niet jouw schuld - maar wél die van alle mede-lezers!)

Oh wacht. Om je nog extra te pesten (en dit dus een stomme post te maken):

















Krijg je al zin in koekjes? JA?

Nou, dat is pech. Ik heb ze niet. Jij zult ze nooit krijgen.

Je zult toch moeten leren dat het leven soms moeilijk is.
En ik ben moe.

Geld speelt geen rol.

Dit is een historisch moment. En als iemand daar verstand van heeft, dan ben ik het wel. Mij kun je vertrouwen. Ja, heus, echt waar. Dit keer wel. Dit is namelijk..

De 50ste blog. Jaja, natuurlijk was ik allang over de 50 heen, maar dit is de 50ste hiér, op jeeeps.blogspot.com, dus dát telt, dat is ontzettend belangrijk, EN DAAROM: moeten jullie iets voor mij doen.

Om de 50ste blog te vieren, te éren misschien meer, heb ik iets bedacht. Alle lezers van deze blog moeten (doen vrijwillig mee aan, en zijn uiteraard bereid) ergens, op een goede plek (dat wil zeggen: een leuke plek) een soort van.. teken achterlaten. Ik heb een beetje lopen kloten op een papiertje en ik heb besloten dat het er zo uit moet zien:
















Soms is de simpele aanpak gewoon de beste. Je kan een onwijs ingewikkeld teken gaan verzinnen maar dit vind ik eigenlijk wel geschikt. Dat vierkantje eromheen doet het 'm. Moet ik het dan ook nog uitleggen? Ok, ok, maar dat zouden jullie eigenlijk moeten weten, vind ik. Kijk, eerst had ik een blog, en toen had ik een twééde blog, #2 betekent Nummer 2 (welke debiel wist dat niet? Nou? Zeg maar eerlijk hoor! Kom op!) dus vandaar dat deze blog zo héét (kijk maar in de titelbalk) en.. deze hele zin is onzinnig want dat wisten jullie allemaal al. Sorry. Mooi handschrift heb ik he, trouwens?

Maar goed, wat is dus het idee: iedereen wacht zijn kans schoon, pakt een pen en kladdert ergens heel subtiel, doch opvallend, doch niet al te storend (let op: dat is dus redelijk lastig), op een MOOIE plek (dat is nog wel het allerlastigst) dat eh.. teken zeg maar.. nouja, logo, laten we het logo noemen.

En daarna neem je er een foto van en stuur je die naar mij toe. Of als je geen zin hebt om een foto te maken, dan laat je ons in elk geval weten wáár het staat en waarom dat een mooie plek is. Natuurlijk hoef je je niet te beperken tot één keer. Helemaal niet. Liever niet. Maar één keer, dat is het minimum. Als je dat niet doet, dan hoor je er niet echt bij. Maar als je het vaker wilt doen omdat je het leuk vindt om alles onder te kliederen en daarvoor niet de verantwoordelijkheid te dragen (die ligt immers bij mij) dan is dat alleen maar beter.

Dus ja, dat was zeg maar mijn idee. Ik hoop dat jullie er wat aan vinden. Ik reken op jullie. Jullie zijn mijn steun en toeverlaat. Om met Churchill te spreken, I'm easily satisfied with the very best. Om met James Joyce te spreken (jullie weten toch wel wie dat is? Ierse schrijver. Niet te lezen. Weer wat geleerd. Hoe weet jij dat toch allemaal, Jesper? Tja, tja.), A man's errors are his portals of discovery. Ik heb geen zin om Shakespeare ook nog aan te halen, maar to be or not to be ladiela, bladiebla, pompiedom, jeweetwel. Niet dat het ergens op slaat. Ik dacht gewoon, leren jullie ook nog wat. Het is niet mijn schuld dat jullie nog nooit gehoord hebben van James Joyce. Of Churchill, haha.

Nee, even serieus. Als je niet weet wie Churchill is heb je ECHT een probleem. Ik ken niemand die niet weet wie Churchill is. Toch?

TOCH?

Kortom, ik heb weer eens niets te melden en dat is PRECIES wat jullie van mij gewend zijn. Is het niet geweldig als sommige dingen gewoon bij het oude blijven? Dingen die veranderen kunnen erg vervelend zijn, maar als het gewoon rustig voort blijft kabbelen is er weinig aan de hand. Wacht, is dat conservatieve ideologie? Dat was niet de bedoeling. Ik bedoel juist: Viva la revoluçion! Verandering! Dynamiek! Innovatie! Mechanisatie, technologie, stoommachines.

Dus.

Het kan verkeren.

(Dat was Bredero).