LLOV

Er is iets vervelends aan alle soorten regenjassen. Poncho's, regenjassen, regenbroeken, vuilniszakken om je voeten, laarzen, capuchons, stuk voor stuk vervelende dingen.
Vooral capuchons en poncho's.
Capuchons omdat het een raar woord is, en omdat al je haar er plakkerig van wordt en de rest van je hoofd zweterig en warm, omdat je ze helemaal strak moet vastbinden als je niet nat wilt worden, want anders waaien ze af. En bovendien houden ze je haar wel droog, maar tegelijkertijd heeft dat óók geen zin omdat het tóch verneukt wordt door die dingen.
Poncho's omdat het mexicaans klinkt, en omdat het dom staat. Bovendien werkt het óók niet geweldig, want je benen worden alsnog nat en ook je armen, als je pech hebt. Bovendien vang je enorm veel wind in die dingen.

Het is natuurlijk een ander verhaal als je op het punt staat om compleet nat te regenen en een of ander meisje gratis 3FM-poncho's uitdeelt. Maar dan nog is het vervelend om speciaal iets aan te moeten om je te beschermen tegen de regen. Want regen is eigenlijk gewoon koud water en daar is niks mis mee. Als je moet kiezen tussen nat en koud of warm en plakkerig en bezweet en een regenpak/poncho met een debiele kleur, dan lijkt het me redelijk duidelijk.

Daarom doe ik zo min mogelijk regenkleding aan. Maar soms moet je wel eens.
Daar word je dan eigenlijk toe gedwongen door het kolereweer in dit kleine kutlandje. Soms krijg je wel eens het gevoel dat de zee het liefst dit stukje grond toch weer wil overspoelen. Maar dan, zeg maar, via de lucht. Het werkt redelijk, want het water staat hier nu al boven slootniveau.

Nu moet er gedownload worden. Alles wat ik 'ontdekt' heb en nog meer van datgene wat ik al kende, maar wat een goede indruk gemaakt heeft.
Hard werk, maar niet vervelend en het is de moeite dubbel (en dwars) waard.

Verveel je niet teveel!

Compleetnaaktepratendehoofden.

Soms herinner je je opeens dingen.

"Let me take you back to a few months ago, in that golden age.."*

Of/en:

"I'll come dressed as any pill you deem fit.
Whatever helps you swallow the truth,
All the more easily."**

Dan komt het opeens bovendrijven, omdat je ergens iets hoort, of, zoals nu, herkent in lyrics van een of ander liedje. Niet zomaar een liedje natuurlijk, dat niet.

Een paar maanden geleden (niet speciaal een gouden tijdperk, maar toch) fietste ik over de weg waar ik vandaag ook over fietste. Een keer ben ik daar zomaar Kevin tegengekomen en heb ik daar een half uur (ofzo) met 'm staan praten. Vandaag gebeurde er helemaal niks.

Maar die ene keer, een paar maanden geleden, stond er een man midden op straat, met gebogen hoofd. Het leek erop dat hij iets kwijtgeraakt was dus ik stopte om hem te helpen zoeken. Waarschijnlijk was ik in een aardige bui.
De man was nogal in de war en dan bedoel ik flínk in de war. Hij zocht inderdaad iets: pillen. Hij had zijn hele pillendoos laten vallen - een voorraad voor een maand - en nu wist hij niet meer hoeveel hij er nog moest vinden, en hij wist niet zeker welke pillen hij op welke dag moest nemen, want alles was er uit gevallen en zat door elkaar.

Na een minuut of 5 zoeken naar kleine roze, grote witte, tweekleurige capsulevormige en andersoortige pillen vroeg ik dan toch maar waar deze man pillen voor nodig had. Dat was meer uit beleefdheid dan uit nieuwsgierigheid - ik vond gewoon dat ik iets moest zeggen.

Schizofrenie.

En of ik dacht dat de dokter boos zou worden? Want die pillen waren duur, en hij wist niet zeker of hij zomaar nieuwe zou kunnen krijgen als hij zou vertellen dat ze gewoon kwijt waren geraakt, want ze waren verslavend, en doktoren zijn nogal streng wat medicatie betreft.
Hij zou toch niet boos worden, deze dokter? Toch? Toch?

Dus ik heb de man verzekerd dat zijn dokter hem wel nieuwe pillen zou geven. Wat moet je anders? Toen heb ik gezegd dat hij alle pillen had gevonden, of dat ik ze in elk geval niet meer zag liggen, heb ik hem vriendelijk gegroet en ben ik op mijn fiets gestapt en weggereden.

Dat verhaal heb ik vast al een keer verteld, maar dat maakt toch ook weinig uit. Schoenen gooi je toch ook niet weg na één keer lopen?

Zo zie je maar, zelfs in de Randstad kan je nog een avontuur beleven. De gekken lopen hier vrij rond en strooien pillen alsof ze Sinterklaas zijn. En als die er niet zijn, rijdt Kevin er wel rond. Of je moet heel nodig naar de WC. Of je ketting ligt er opeens af. Of je beltegoed is bijna op en de bus gaat maar tot de rand van Leidschendam. Of je maakt Nieuw-Zeelandse vrienden. Of je drinkt wat whisky terwijl je een film kijkt.

Maar nu moet ik drie dagen hard leren. Daarna is er weer genoeg te doen.

Gebaseerd op muziek of uitspraken van..
* Jeff Buckley
** Incubus

97-768

Nu alle mysteries verwerkt (en opgelost zijn) en (totaal) (on)boeiend (bleken te) zijn kunnen we weer over tot de orde van de dag.

Wespen.

Eigenlijk is dat meer de orde van een paar weken geleden, toen wij bij ons vakantiehuisje een wespenplaag hadden, omdat alle wespen het warm hadden en in 'ons' zwembad wilde komen drinken. Dus vis je dan per dag een stuk of 100 van die beesten uit het water, en als je dat een week doet heb je toch wel wat geleerd over wespen.

Wespen overleven bijvoorbeeld langer dan 4 minuten onder water. Dan zijn ze wel.. zeg maar, in coma, maar na een minuut of 5 in de zon vliegen ze toch weer weg.

Het is bijzonder hoe mensen omgaan met wespen. Bijna elk ander insect wordt gezien als een soort nutteloos, hersenloos object; het leeft niet, het is alleen irritant en het moet zo snel mogelijk dood. Behalve als het een vlinder is, want vlinders hebben mooie kleuren. Oh nee, dat kan het niet zijn.. want als een vlinder een lelijke kleur heeft is het nog steeds niet toegestaan om 'm dood te stampen. Nou goed, dan is het vast die grappige vorm.

In elk geval, met wespen is het anders. Mensen praten over wespen met groot respect. Zo'n klein beestje kan de stoerste kerel wegjagen. (Ik weet wel dat een wespensteek pijn doet - ik ben een keer op een wesp gaan staan, dat was niet heel fijn. Maar het is toch overdreven dat sommige mensen meteen weghollen met hun armen boven hun hoofd (zwaaiend) als er een wesp rondvliegt?)
Een veelgehoord commentaar tijdens het wespen-uit-het-zwembad-plukken was"Kijk uit, anders maak je die wesp boos". Nee, je moet die wesp niet proberen onder water te douwen, dat 'heeft hij vast door'.
Het is net of zo'n beest emoties heeft. Of liever gezegd, maar één emotie. Woede, agressie. Of nouja, wespen zijn dol op zoetigheid (vooral jam), dus misschien toch twéé emoties.
Wist je dat wespen ook wraak nemen? Als je een wesp 'boos' maakt en hij voelt zich bedreigd, dan stoot hij een soort geur uit waarop alle wespen afkomen, en die worden dan met z'n allen flink pissig.

Flink emotionele, sociale beesten. En geemancipeerd (immers hebben alle wespen een koningin, niet een koning). En altruïstisch; wespen maken als ze iets lekkers vinden om te eten een soort dans in de lucht, waardoor andere wespen weten dat er iets te halen valt. Dat heb ik gezien, en dat werkt best goed - want binnen 3 minuten heb je zo 6 wespen op je mes-met-jam-eraan.

Jammie.

Speciaal voor de wesp, omdat het zo'n bijzonder eng en uiterst geavanceerd, slim, emotioneel insectje is, is er een electrische vliegenmepper ontworpen. Met zo'n debiel ding kan je ze ook nog eens lekker een electrische schok door hun donder geven. Nadat je ze hebt doodgeslagen.
Zou je dan zo'n spastische wesp krijgen?
Ofzoiets.

Iets anders.

Een van de slechtste argumenten is: "Als je dat niet goed vindt, doe jij het dan maar eens na!"

Dit argument kan gebruikt worden in veel situaties, bijvoorbeeld na het afkraken van elke individuele prestatie, alsmede na het afkraken van elke (favoriete) muzieksoort/band/musicus, of bekende voetballer/sporter-in-het-algemeen.
Dat het een slecht argument wil ook niet zeggen dat je het niet mag gebruiken, maar gewoon dat het niet heel erg overtuigend is. Van mij mag je best kritiek geven op iemand, ook als jij mínder goed bent in datgene wat hij of zij heeft gepresteerd. Zolang je er maar niet van uitgaat dat JIJ er zelf WEL geweldig in bent.

Of is dat heel verwarrend opgeschreven? Dan moet je het nog maar een keer nalezen.

Hier wilde ik nog een leuk plaatje invoegen, maar ik kon er zo snel geeneen vinden. Ik had er ook eigenlijk geen zin in.

Fin.

Jusssnotsoconcentrated.

Sommige dagen zijn nu eenmaal bijzonderder dan andere dagen. Zo'n dag als vandaag is eigenlijk een beetje zonde van mijn tijd.

Kan dat?

In elk geval heb ik vandaag een mooie krijtbord-tekening gemaakt. En ik heb eindelijk dat album van Jeff Buckley en Gary Lucas gevonden, Songs To No One. Dat werd ook tijd.

Klinkt niet slecht hoor.

Daarnaast heb ik nog het een en ander te zeggen over Afrika.

Afrika is volgens mij helemaal niet zo zielig als je altijd op TV ziet. Dan zou iedereen daar allang dood zijn, namelijk. En natuurlijk is er veel meer armoede dan hier, maar je kan je ook afvragen hoe nódig je een mobieltje moet hebben. Of een TV. Of een afwasmachine.

Of een droger, of een auto, of een fiets, of een weg, of een huis van steen met isolatie, want het is daar niet zo heel koud. Of een horloge, of een computer, of electriciteit, of vers water.

Die mensen zijn eigenlijk constant aan het kamperen. Er zijn hier in het rijke Westen genoeg mensen die dat voor hun lol gaan doen. Jammer genoeg zijn er dan ook van die losers die hun complete huis meeslepen in hun caravan, daar electriciteit aansluiten en een warm bed hebben en lekker koken op electrische pitten (verschrikkelijk koken is dat).
De rest van de rijke westerlingen kampeert volgens mij om meer terug te keren naar de manier waarop de oermens leefde. En Afrikanen doen dat constant - maar wie zegt dat ze dan zielig zijn? Dan kan je ook gelukkig zijn met wat je hebt, verliefd worden en trouwen (of misschien doen ze dat niet, want dat is iets Christelijks enzo, maar in elk geval een paar vormen) en een huis bouwen (je eigen huis bouwen, dat is toch cool) en heel oud worden, of niet zo oud, wat maakt het ook uit, en toch ontzettend blij leven en nergens last van hebben?

Zo.

En daarom moeten we ophouden met geld sturen, maar gewoon de hele economie compleet openleggen, geen tariefmuren meer, geen protectie, die mensen een eerlijke kans geven in plaats van ze eerst economisch af te knijpen en daarna een paar euro tegen hun knars te sodemieteren om eten te kopen.

En dát vind ik van Afrika. Alhoewel ik het dan niet heb over Egypte, want dat hoort niet bij Afrika in mijn beleving. Ook Algerije en dat hele gedoe in het noord-oosten van Afrika hoort er eigenlijk niet bij. Vind ik.

Even lezen wat voor onzin ik allemaal heb opgeschreven.

Valt wel mee. Vind ik nu. Maar morgen denk ik daar misschien weer heel anders over, hoor. Niet dat je me ergens op kan vastpinnen. Sterker nog, alles wat ik hier opschrijf ben ik morgen alweer half vergeten, en overmorgen compleet. Nee. Wat ik zelf opschrijf vind ik niet echt boeiend. Het gaat me meer om de vingeroefening (al dat typen houdt het lekker soepel) en oja, het is ook wel leuk als er iemand een trucje achterlaat.

Waarom dat leuk is weet ik niet. Daar ga ik over nadenken.

Of niet.

Wat helemaal grappig is: als iemand zegt dat ik schrijver moet worden, ofzo.

Iedereen die dat ooit gezegd heeft: Bedankt met de hoofdletter B, en ik zal er over nadenken.
Maar ik denk niet dat iemand die boeken ooit wil lezen.

Ollie is raar. Er zijn wel meer dingen raar. Ik. Of de eenzame supporter (ADO-supporter natuurlijk, dat weten alle Koot&Bie-fans):











Of als er iemand lacht om de tekst in een liedje, terwijl het meer poëzie is, en je er helemaal niks grappigs in ziet, maar je er juist meer een heel serieus gevoel bij krijgt. Dat is óók raar, hoor.

Whadiyoujusssay?

Mijn oog viel op een zeer bijzonder stukje tekst op een of andere site.

Onderzoekers hebben in de donkere vochtige grotten van twee nationale parken in Centraal Californië 27 nieuwe diersoorten ontdekt.

Juist. Dat zal ik even laten inwerken. Dan vraag ik je nu die 18 woorden grondig te analyseren en de drie meest opvallende dingen met betrekking tot die regel te noteren op een blaadje (zonder lijntjes). Neem even je tijd, he!

Alhier mijn analyse:

Ten eerste kunnen we met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid vaststellen dat de auteur van deze regel een man is. Donkere, vochtige grotten? Kom op zeg.

Ten tweede vraag ik me af hoe je opeens 27 nieuwe diersoorten in één keer kan vinden. Alsof ze allemaal op een stapeltje liggen ofzo. Dieren ontdekken lijkt me sowieso lastig, want de meeste dieren rennen heel hard weg als je in de buurt komt. Dus zijn de enige dieren die je kan ontdekken dode dieren. Of insecten. Maar die zijn nooit echt interessant, want nog een soort spin erbij, daar zat eigenlijk niemand op te wachten.
Tenzij ze supersterk draad kunnen maken en wij die techniek af kunnen kijken waardoor we ultradunne flosdraadjes kunnen maken. Je weet maar nooit.

Ten derde valt het me bij het lezen van zo'n regel op dat de mensheid, in zijn algemeen, als collectief dus, behoorlijk stom is. Heeft iedereen een gaatje in zijn paasei ofzo? Hoe kan je nou zomaar 27 dieren over het hoofd zien? En de grap is dat Noah, toen hij alle diersoorten in zijn (immens, immens, immens grote) bootje propte, al álle diersoorten gekend moet hebben! Dus de kennis van álle diersoorten was al in ons bezit, pakembeet 2500 jaar geleden (zoiets, denk ik).
Die stomme middeleeuwers zijn het vast en zeker vergeten. Net zoals ze opeens niet meer konden beeldhouwen, schilderen, rekenen, beton maken, oorlog voeren op een eerlijke manier, kleren maken enzovoorts.
Want geef toe, die pausen zagen (en zien) er toch debiel uit - dát waren de mooiste en duurste kleren die er in de Middeleeuwen (zonder hoofdletter) te krijgen waren! Anders zou de paus (met hoofdletter?) ze natuurlijk niet aandoen.

In de 13e eeuw aten de mensen zonder bestek. Alleen de paus kreeg per jaar één keer een vork, met kerst gok ik, van goud en zilver - met twee punten. Die werd meteen weggegooid nadat hij 'm gebruikt had, want opnieuw gebruiken is smerig en onder de waardigheid van een god op aarde, en volgend jaar kreeg hij gewoon een nieuwe natuurlijk.

Als alleen de paus een vork had betekent dat dus dat koningen met hun handen aten.
Wat doe je dan als koning, als er saus over die heerlijke stukken vlees zit? Gewoon met je handen aanpakken en opvreten? En dan afvegen aan je met goudborduursel bekleedde mantel?
Ach, waarom ook niet. Dan koop je toch een nieuwe.

Later kregen vorken trouwens vier punten - dat is omdat je er dan makkelijker spaghetti mee kan eten. DAT is nog eens een goed verhaal voor als het volgende dineetje waar je naartoe gaat net zo saai is als hertentamens leren.

Maar dan heb je nieuwe vrienden nodig.

Neee.. gelukkig.

In Frankrijk is het eten beter dan in Nederland. Daar kan je gewoon eigenlijk niet omheen. Tomaten smaken er níet naar water, komkommers idem, wijn is er beter, brood, toetjes. Maar één verschil met ons kikkerlandje springt er echt uit, en dat is frisdrank.

Want Fransen hebben Oasis.




















Veel mensen kennen dat wel maar spreken het fout uit. Het is Frans (of Belgisch, dat kan ook best), dus je zegt niet Oésis maar Oâsys. Niet op z'n Engels, maar op z'n Frans dus.
En dat is lekker spul, dat is beter dan frisdranken die je hier hebt. Ik denk vooral omdat het niet zo zoet is. Maar het ligt ook aan de naam.
Want bij Oasis krijg je toch meteen een beeld van een door de woestijn kruipende man, met zand in zijn mond, met zo'n brandende avondzon op z'n kop, die al drie dagen niet gedronken heeft, nee, vier, en die vervolgens in de verte een glimpje opvangt van wat een helderblauw, koel poeltje lijkt te zijn?

Ik in elk geval wel. En als je daar dan ook nog een lekkere, frisoranje drankje bijpropt heb je meteen een succesformule.
En dan kan je het dus niet kopen in Nederland, want het is hier niet op de markt. Dat verzin je toch niet, verdomme.

Trouwens, hetzelfde geldt voor Starbucks. Waarom hebben we dat niet in Nederland? In elke grote stad in het buitenland zit wel een Starbucks - ik heb ze gezien in New York (goh), London, Dublin, Parijs, Barcelona, meer steden waar ik zo snel niet opkom; maar in Amsterdam is er geen sterretje te bekennen. En dat terwijl die koffie best lekker is, en ze ook nog eens alles recyclen en heel zuinig met alles omgaan enzo.

Nederland is verdomme een gat in de markt voor non-alcoholische drankproducenten!

En daarom heb ik nu het plan opgevat om een waterwinkel te beginnen. Waar je alle soorten water kan kopen. Uit alle landen, in alle soorten en in alle maten. En dan een winkel met enorme wanden met daarin alleen maar (glazen) flessen met water. En dat je dan kan voorproeven in de winkel, uit mooie glazen. En een fontein bij de ingang natuurlijk. En een opening door Alexander 'waterman' van Oranje. Hofleverancier van water. Dé waterkenner zou ik dan worden, een waterverkoper van internationale bekendheid.

En achter in deze enorme winkel een klein hoekje met Oasis.

Shakora Shakora!

Als ik weer terug ben in Nederland kan ik net zo goed weer beginnen met bloggen, vind je ook niet? Dus laat ik dat dan maar doen.

Eerst maar even bewijzen dat ik echt weggeweest ben:



Cora danst op de brug van Avignon. Jeweetwel, van dat liedje..

Sur le pont, d'Avignon,
On y danse, on y danse,
Sur le pont, d'Avignon,
L'On y danse tout en rond!

Ja, dat liedje ken je wel. Het is er zoëen/zo-een/zo een die in je hoofd blijft zitten als je 'm drie of vier keer zingt. Je begint opeens spontaan met fluiten, zingen, dansen niet - maar toch. Dus zing maar niet, of liever: zing maar wel, maar stop een prop in je bek, want ik wil het niet horen. Want dan zit ik er zelf weer een dag mee.

Ik vind het een plezierige gedachte om er van uit te gaan dat je iets léért van een vakantie.
Zo heb ik deze vakantie geleerd:

• Lavendel-ijs is smerig.
• Schorpioenen zijn niet echt eng. Tenminste, vind ik. Toen er eentje in de tent zat schrok ik me in elk geval niet dood, maar veegde ik m gewoon van m'n broek af en ging ik ontbijten.
• Truc is het Franse woord voor 'ding' en Fransen gebruiken het verbazingwekkend veel. Ook wel logisch, want het woord 'ding' of 'dinges' of 'dingetje' gebruik je vaker dan je denkt. Denk ik.
• The Arcade Fire is een band. Hun eerste album heet Funeral (2004). Ze zijn beter dan U2.
• In 1309 werd de pauselijke residentie naar Avignon verplaatst (dat wist ik eigenlijk al, of dat hoorde ik te weten. Komt op hetzelfde neer, ongeveer).
• Wikipedia is een klere-site, maar wel handig. Verdomme, wat moet je daar nou mee? Omarmen of boycotten?

Deze lijst kan natuurlijk nog veel, veel langer doorgaan tot hij het hele scherm beslaat en niemand het kan opbrengen alles te lezen. En heeft het nou echt zin om iets te typen dat NIEMAND leest? Ja, natuurlijk heeft dat zin. Maar het is maar de vraag of je er echt zin in hebt.
En het antwoord is nee.

Gelukkig heb ik tijdens de vakantie elke keer als ik een ingeving kreeg snel opgeschreven waar ik over zou moeten bloggen als ik terug zou komen. Dus nu heb ik een lijstje met woorden waar ik 10 minuten naar kan kijken, en ik heb geen idee waar het allemaal op slaat. Kortom, dat is vet mislukt. En nu moet ik maar weer zomaar wat verzinnen.

Of nee, wacht! Ik heb nu al genoeg geschreven, haha. Misschien nog een foto van de vakantie. Als afsluiter.

Tot morgen (jawel).

Pompiedom (II)

Bloggen is voor slecht weer of voor de winter.

Daarom stop ik nu een maand met bloggen. Daarom, en ook omdat ik de komende maand doorbreng in respectievelijk Voorburg, Den Haag, Scheveningen, Amsterdam, Barcelona en enkele (een drietal) obscure plaatsjes in Zuid-Frankrijk.

En daarna zien we wel verder. Als jullie me terug willen, dan ga ik gewoon door.
Maar als jullie zeggen van: naja, laat eigenlijk maar zitten, dan begin ik gewoon een anonieme blog bij de volkskrant. Want dan kan je in het volkskrantmagazine komen.

Stel je voor.

Dus: gegroet, allen, en een fijne vakantie, niet teveel ademen, niet te weinig eten en geen benen breken. Denk erom he!

En neem allemaal een kadootje voor me mee uit het verre land waar naar toe reizen gaan. Een kadootje uit het toch-niet-zo-ijzige Nederland mag ook.

GEEN KADOOTJE? Hoe kom je er nou bij dat dát óók mag? Natuurlijk niet! Uitgesloten!
Doe eens even normaaaaal.

Nor-maal.
Nor-maal.

Volgende keer bij jou in de voortuin.

P.S: Die was ik nog vergeten.

Klikkerdeklik

Met dank aan Thomas.

Zand op een handdoek?

Tralalala, foto's!
Omdat ik voorstander ben van een eerlijke voorstelling van zaken heb ik (dit keer) NIET de helft van de foto's gecensureerd, bewerkt, geknipt, geplakt. Op deze manier komt de sfeer het beste naar voren. Bovendien kost het mij moeite om foto's te selecteren enzo. Wil je een bepaalde foto tóch uit deze gratis en zeer gemakkelijk downloadbare verzameling halen, dan betaal je daar uiteraard een bepaalde prijs voor. Maar goed, het kan geregeld worden.

En dan is het nu genoeg gezeur, tijd voor wat links enzo.

Link 1

Dat zijn de foto's die Martijn gemaakt heeft.. en dan die van mijn eigen toestel (dat overigens zwaar inferieur is ten opzichte van die van Martijn - maakt niet uit. Hij doet het. Niet zeuren.):
Link 2

Link 3

Link 4

Link 5

Link 6

En als jullie enorme problemen hebben met het openen van de rar-bestanden:

WinRar, hoppaa.

Dat kan daarmee.

En dan heb ik verder helemaal geen zin om iets te schrijven, dus doe ik dat ook niet!

Ha!

Want als je vakantie hebt en je wilt iets niet doen, dan moet je het ook niet doen. Tenzij je gedwongen wordt door iemand. Of tenzij het iemand heel blij maakt. Of tenzij het in je eigen voordeel is - op de lange termijn.

Dan wel.

Maar bloggen valt daar niet onder.

Veel plezier met die fotoooo's.

Hoerenzonen en dochters.

Wat een raar einde

Gegroet, gij vrienden.

Voor allen die er wel waren, die zonnige zaterdag in juli: de foto's worden morgen vrijgegeven!

Voor allen die er niet waren, die zonnige zaterdag in juli: ook jullie kunnen je vanaf morgen verkneukelen aan alle mislukte, misvormde, hilarische, macabere foto's. Er zitten overigens - voor de liefhebbers - ook best leuke foto's tussen.

Niet dat iemand hier nog vóór morgen gaat kijken. Misschien morgenmiddag voordat ik tijd gevonden heb (want die moet je zoeken, vooral in je vakantie - dat blijkt maar weer) misschien.

Wie weet.